سخن بزرگان سخن بزرگان | جوجو مویز

[~•°REZ-FA°•~]

نمی‌توان کسی را مجبور به ماندن کرد.
اصلا چرا باید به کسی که تو را نمی‌خواهد چسبید؟
***
چه فایده‌ای دارد که آدم بخواهد دائم رنج و اندوهش را بازنگری کند؟ مثل این است که یکسره با یک زخم وربروی و نگذاری التیام پیدا کند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

تنها گناه واقعی این است، آدم تلاش کند خودش را چیزی نشان بدهد که در اصل نیست.
***
چقدر جهان می‌تواند زیبا باشد، اگر در آن فقط هنر و لذت و عشق وجود داشت!

 

[~•°REZ-FA°•~]

این‌که انسان بتواند مایحتاج زندگانی خود را از طریق انجام کاری که دوست دارد کسب کند؛ یکی از بزرگترین موهبت‌های زندگانی است.
***
زیر لب گفتم دوستت دارم. می‌دانستم که از این فاصله صدایم را نمی‌شنود؛ با خودم گفتم شاید نباید به این سفر می‌رفتم، شاید نباید از او دور می‌شدم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

جاده‌ای که انسان، برای خروج از غم و اندوه در آن سفر می‌کند؛ هرگز مستقیم نیست... روزهای خوب و روزهای بد وجود دارند. اگر امروز یک روز بد است، مثل پیچ جاده باید از آن عبور کرد و به سلامت به مقصد رسید.
***
گاهی ما آدم‌ها در اوج غم و اندوه با هر بدبختی که هست روزگار را می‌گذرانیم و دوست نداریم نزد دیگران اعتراف کنیم که چه قدر در نوسان روحی قرار داریم و غرق در اندوه هستیم!

 

[~•°REZ-FA°•~]

هیچ اشکالی ندارد احساساتی داشته باشیم که دیگران چیزی از آن درک نکنند؛ هر کسی سفر خودش را می‌رود... .
***
به نظر می‌رسد زیبایی‌های خیلی کوچکی در این دنیا وجود دارد، لذت‌های خیلی کوتاه. تو فکر می‌کنی زندگی توی شهر کوچک خیلی تند و زننده است؛ اما اگر تو هم چیزی رو که ما اطرافمان می‌بینیم ببینی، متوجه می‌شوی که همه‌ی ما یک‌جورایی بازنده‌ایم.هیچ‌کس در یک زندگیِ جنگی برنده نیست.

 

[~•°REZ-FA°•~]

وقتی انسان کاری را که شیفته‌ی آن است انجام می‌دهد تسلای خاطر می‌یابد.
***
ناگهان چیزی به ذهنم خطور کرد؛ طاقت این را ندارم که از من جدا شود.

 

[~•°REZ-FA°•~]

این مایه آرامش‌خاطر بود که بدانی کسی که عاشقش هستی و از دستش داده‌ای هنوز نفس می‌کشد.
***
چطور ممکن است احساسات واقعی در پشت این کلمات پنهان شود.

 

[~•°REZ-FA°•~]

تو تنها یک زندگی خواهی داشت.
***
من بهتر از هر کس دیگری می‌دانستم که نیاز است آدم‌ها گاهی اوقات غمگین شوند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

مردم کاری را که بخواهند انجام بدهند، انجام می‌دهند.
***
حرف زدن با او مثل این بود که دم پنجره بایستی و هوای تازه را استشمام کنی.

 

[~•°REZ-FA°•~]

خیلی سخت است ه که نتوانی به آدم‌هایی نزدیک بشوی که داری از آن‌ها مراقبت می‌کنی.
***
خرد و دانش مایه‌ی ثبات اوضاع تو خواهند بود.