دلنوشته دلنوشته‌ی پیله | آدینه کاربر انجمن یک رمان

[~•°REZ-FA°•~]

تو بهترین من خواهی بود
از مشکلات نهراس و از جایت برخیز، قایق خوشبختیمان هنوز کلیومترها از ما فاصله دارد؛ اما بلاخره روزهای خوش هم به ما سر خواهند زد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

شاد و بلند پروازانه در عرش آسمان پرواز خواهم کرد.
پروازی از جنس با هم ماندن در خیالات تنهایی،
من بزرگ شده‌ام که غم را پرورش دهم و آن را
پیشکش دل بیچاره‌ای کنم که درگیر تو هست.

 

[~•°REZ-FA°•~]

من دارم می‌شکنم، زیر بار این همه عشقت
بازگرد و از من قولت را پس بگیر! دیگر تحمل پایبند بودن را ندارم؛ آرزویم قدم زدن‌هایی است که از من دور شده‌اند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

مرا این‌گونه ندیده‌ای، حق داری مگر می‌شود کسی تمام دار و دنیایش یک مرد شود؛ مردی که از تمام مردان برایش مرد بوده است. اما او دنبال عشقی دیگر رفت، عشقی که با من قابل قیاس نیست!

 

[~•°REZ-FA°•~]

با این‌که دارمت اما هنوز برایم آرزو خواهی ماند. تو همان آرزوهای دست یافتنی بچگی‌هایم هستی که از من دریغ شده‌ای!

 

[~•°REZ-FA°•~]

من کوچک‌ترین کارها باید برایم حسرت شود، باید برایم رویا شود تا به خواسته‌هایت برسی!
نگاه کن مرا، با این‌که فرسخ‌ها از من دوری ولی دیوانه‌وار از تو یاد خواهم کرد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

عشقت در رویاهایم نفوذ کرده‌ است.
آن‌قدر محکم ریشه دوانده است که متحیر مانده‌ام،
بین معجزه‌ی عشق و پیوند رویاهایم و قلبی که برای تو می‌تپد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

من پر از کوله‌بار دردم، فقط تو می‌دانی چقدر در دردهایم فرورفته‌ام. تو که فرسخ‌ها از من دوری حالم را خواهی فهمید. من نمی‌توانم دردهایم را فریاد بزنم و آن را آوار کنم؛ من بیشتر کوله‌ام را در دست‌هایم خواهم فشرد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

گاهی در خلوت تنهایی‌هایم صدایت خواهم زد.
صدایی که عمق وجود را می‌لرزاند و لب‌هایی که از جایشان تکان نمی‌خورند. من بی‌صدا فریاد زدن را از که آموخته‌ام که این‌قدر خوب امتحانش را پس خواهم داد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

درمان ندارد دلی که دل تنگ دیدن چشم‌هایت هست. چشم‌هایی که برای من قدیسه زیبایی را معنا می‌کند و تو چه بی‌رحم چشم‌هایت را دریغ کرده‌ای؛ من دارم میمیرم به داد دلم برس نذار در تنهایی‌هایم خاکش کنم.