احساساتی که داریم تغییرمان نمیدهند، بلکه اندیشهی تغییر را به ما القا میکنند. پس عشق وجود ما را از خودخواهی پاک نمیکند، بلکه ما را از آن آگاه میکند و اندیشهی سرزمین دوردستی را به ذهنمان میآورد که در آن خودخواهی جایی نخواهد داشت.
آدمی هرگز بیش از یکچهارم دانستههایش را بیان نمیکند. در غیر این صورت، همهچیز از هم میپاشد. چه اندک است آنچه بیان میشود، و آنچه بیان میشود ببین چه قشقرقی به پا میکند.
