تفسیر شعر تفسیر شعر | شماره 1 اشعار نیما یوشیج

[bahar]

تو را من چشم در راهم

شباهنگام

که می‌گیرند در شاخ تَلاجَن سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم

شباهنگام

در آن دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یادآوری یا نه،

من از یادت نمی‌کاهم

تو را من چشم در راهم.​

 

[bahar]

این شعر از نیما یوشیج، شاعر بزرگ ایرانی، به زیبایی احساسات عمیق و انتظار را به تصویر می‌کشد. در ادامه، این شعر را به زبان ساده توضیح می‌دهم:

توضیح شعر:

شاعر در این شعر به کسی که دوستش دارد، اشاره می‌کند و در انتظار اوست. او در شب، به امید دیدار آن شخص، چشم به راه است.

 

[bahar]

1. “تو را من چشم در راهم”: شاعر می‌گوید که او در انتظار آن شخص است و چشم به راه اوست. این جمله نشان‌دهنده‌ی اشتیاق و امید اوست.

2. “شباهنگام”: این کلمه به زمان شب اشاره دارد و نشان می‌دهد که این انتظار در تاریکی شب اتفاق می‌افتد.

3. “که می‌گیرند در شاخ تَلاجَن سایه ها رنگ سیاهی”: شاعر به تصویرسازی از شب و سایه‌ها پرداخته است. “تَلاجَن” به نوعی درخت یا گیاه اشاره دارد و “سایه‌ها رنگ سیاهی” نشان‌دهنده‌ی تاریکی و غم است.

4. “وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم”: شاعر به دلخستگی و اندوهی اشاره می‌کند که از یاد آن شخص در دل او وجود دارد. این نشان می‌دهد که عشق و انتظار برای او همراه با درد و رنج است.

5. “در آن دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگانند”: شاعر به سکوت و خاموشی دره‌ها در شب...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.