تفسیر شعر تفسیر شعر | شماره 17 اشعار رباعی

[bahar]

این کهنه رباط را که عالم نام است

و‌آرامگه ابلقِ صبح و شام است

بزمی‌ست که واماندۀ صد جمشید است

قصری‌ست که تکیه‌گاه صد بهرام است​

 

[bahar]

این شعر زیبا از خیام به توصیف جهانی می‌پردازد که در آن زندگی، زمان و تاریخ به تصویر کشیده شده است. بیایید هر بیت را به زبان ساده توضیح دهیم:

1. این کهنه رباط را که عالم نام است

این ساختمان قدیمی که به نام “عالم” شناخته می‌شود.

توضیح: شاعر به یک مکان یا دنیا اشاره می‌کند که قدیمی و فرسوده است، نمادی از جهان و زندگی است.
2. و آرامگه ابلقِ صبح و شام است

این مکان، محل آرامش و سکونت صبح و شب (زمان) است.

توضیح: شاعر می‌گوید که این دنیا جایی است که صبح و شب به طور مداوم در آن جریان دارد و نشان‌دهنده گذر زمان است.

3. بزمی‌ست که واماندۀ صد جمشید است

اینجا جشنی است که یادآور صدها جمشید (شاهان بزرگ) است.

توضیح: شاعر به جشن‌ها و رویدادهایی اشاره می‌کند که در آن تاریخ و...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.