تفسیر شعر تفسیر شعر | شماره ۲۷ اشعار نیما یوشیج

[bahar]

زدن یا مژه بر مویی گره ها

به ناخن آهن تفته بریدن

ز روح فاسد پیران نادان حجاب جهل ظلمانی دریدن

به گوش کر شده مدهوش گشته

صدای پای صوری را

شنیدن

به چشم کور از راهی بسی دور

به خوبی پشه ی پرنده دیدن

به جسم خود بدون پا و بی پر

به جوف صخره ی سختی پریدن

گرفتن شر ز شیری را در آغوش

میان آتش سوزان خزیدن

کشیدن قله ی الوند بر پشت

پس آنگه روی خار و خس دویدن

مرا آسان تر و خوش تر

بود زان

که بار منت دونان کشیدن​

 

[bahar]

این شعر از شاعر بزرگ ایرانی، نیما یوشیج است و به نوعی به نقد وضعیت‌های اجتماعی و انسانی می‌پردازد. حالا بیایید این شعر را به زبان ساده‌تر توضیح دهیم:

▎توضیح شعر

بیت اول:

شاعر در این بیت به وضوح می‌گوید که کارهای کوچک و بی‌اهمیت (مثل زدن مژه بر مو) هیچ ارزشی ندارند. او به نوعی به بی‌فایده بودن بعضی از تلاش‌ها اشاره می‌کند.

بیت دوم:

شاعر به عمل بریدن با ناخن آهنی اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی سختی و دشواری کار است. این عمل نمادین است و می‌تواند به معنای تلاش برای فرار از محدودیت‌ها باشد.

بیت سوم:

شاعر به نوعی به جهل و نادانی اشاره می‌کند که حجاب ظلمانی بر روح انسان‌ها می‌زند. او می‌گوید که این نادانی باعث می‌شود که انسان‌ها نتوانند حقیقت را ببینند.

بیت چهارم:

در اینجا، شاعر به...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.