تفسیر شعر تفسیر شعر | شماره 33 اشعار نیما یوشیج

[تاسیان؛]

دیری ست نعره می کشد از بیشه ی

خموش

“کک کی” که مانده گم.

از چشم ها نهفته پری وار

زندان بر او شده است علف زار

بر او که او قرار ندارد

هیچ آشنا گذار

ندارد.

اما به تن درست و برومند

“کک کی” که مانده گم

دیری است نعره میکشد از بیشه ی خموش.​

 

[تاسیان؛]

این شعر به بیان احساسات عمیق و تنهایی موجودی به نام “کک کی” می‌پردازد. در ادامه، هر بخش از شعر را به زبان ساده توضیح می‌دهم:

1. نعره از بیشه خموش: در ابتدا، شاعر می‌گوید که “کک کی” (که احتمالاً نماد یک موجود یا شخصیت خاص است) مدت زیادی است که در جنگل ساکت و خاموش نعره می‌کشد. این نعره نشان‌دهنده ناراحتی یا نیاز او به کمک است.

2. گم شدن: “کک کی” به نوعی گم شده و در جستجوی چیزی است. این گم شدن می‌تواند نماد احساس تنهایی یا عدم تعلق به جایی باشد.

3. زندان علف زار: شاعر اشاره می‌کند که “کک کی” در دنیای خود محبوس شده و این زندان به شکل علف زار نمایان شده است. این تصویر نشان‌دهنده این است که او در محیطی طبیعی و زیبا اما در عین حال محدود و بی‌حرکت قرار دارد.

4. عدم آشنایی: شاعر می‌گوید که...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.