نقد نقد و بررسی | سریال برتا: داستان یک اسلحه

[لیلیوم]

امروزه در سینمای بین‌الملل، شاهد تنوع چشمگیر محتوا در فیلم و سریال هستیم. این تنوع، به مخاطب آزادی عمل می‌دهد تا بدون محدودیت، میان آثار مختلف، در ژانرهای گوناگون، دست به انتخاب بزند. در ایران اما، شرایط به شکلی دیگر وجود دارد. کیفیت پایین آثار، در کنار بودجه‌های کلان، و مهم‌تر از آن، فقر در محتوای متفاوت، جدید و اثرگذار، بیننده را در صرف هزینه برای پلتفرم‌ها دچار چالش می‌کند. در این میان، حضور سریال‌هایی، در ژانرهای کمتر پرداخته‌شده، مانند جنایی، جذابیت خاصی به لیست‌های پخش می‌بخشند و در انبوه کمدی‌های ضعیف و تکراری، بیشتر به چشم می‌آیند.


امروزه در سینمای بین‌الملل، شاهد تنوع چشمگیر محتوا در فیلم و سریال هستیم. این تنوع، به مخاطب...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[لیلیوم]

داستان یک خطی اثر، برخلاف انتظار، بسیار درگیرکننده و جذاب است: اسلحه‌ای که قاتل انسان‌ها شده! این یک خط، در کنار حضور شهرام حقیقت‌دوست و مهراوه شریفی‌نیا، بسیاری از مخاطبان را پای قسمت نخست سریال نشاند. اما رفته‌رفته، مشخص شد که این یک خط هیجان‌انگیز، چیزی جز ایده‌ای خوب، روی کاغذ نبوده است. فیلمنامه به خوبی آغاز می‌شود، اما واضح است که نویسندگان، نه تنها برای ادامه آن برنامه‌ای نداشته‌اند، بلکه در ارائه جزئیات همان یک بخش نیز، ناتوان هستند. فیلمنامه، تا نقطه عطف ابتدایی، سردرگم پیش می‌رود و اطلاعاتی را روزنامه‌وار به مخاطب ارائه می‌کند. در کنار این نکته، فیلمنامه‌نویسان خواسته یا ناخواسته، تمام کاراکترهای اثر را، برای بیننده، مشکوک جلوه می‌دهند. این رفتارها، نه تنها به جذابیت اثر...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[لیلیوم]

در میان بازیگران سریال «برتا»، سه شخص بیش از سایرین توانسته‌اند در ایفای نقش خود موفق عمل کنند؛ شهرام حقیقت‌دوست، پدرام رحمانی و سوگل خلیق. حقیقت‌دوست، که پیش‌تر شاهد بازی خوب او در سریال‌های «خون سرد»، «مرداب» و فیلم «زیر سقف دودی» بودیم، در «برتا» از کلیات یک افسر، عبور کرده و تا حدی به فرم رسیده است؛ هرچند، گهگاه دچار مشکل شده و رفتاری تیپیکال و قابل حدس از خود بروز می‌دهد، اما با این حال، می‌توان او را به عنوان یک بازیگر خوب در این مجموعه پذیرفت. دومین نفر از میان بازیگران خوب سریال، پدرام رحمانی است. او به عنوان نخستین تجربه‌اش در فیلم و سریال، در قالب یک نوجوان به نام دانیال، که با مشکلات روحی دوره بلوغ دست و پنجه نرم می‌کند، حضوری درخشان داشته است. تسلط او بر میمیک صورتش،...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[لیلیوم]

پدرام رحمانی در سریال «برتا: داستان یک اسلحه»
امیرحسین ترابی، کارگردان مجموعه «برتا: داستان یک اسلحه»، که تجربه نه چندان موفق سریال «خون سرد» را نیز در کارنامه خود دارد، در این سریال تلاش کرده تا نگاهی جدید از سوژه‌ای نو به مخاطب عرضه کند. در عمل اما، به نظر می‌رسد تلاش‌های ترابی، تنها ختم به خلق کلاژی از سبک‌های مختلف شده است. در سکانس افتتاحیه قسمت اول سریال، شاهد یک مجموعه تصویر کاملاً تئاتری هستیم و این نکته را در عدم توجه به جزئیات می‌توان دید. در سکانس‌های تعقیب و گریز، کارگردانی به مثابه یک فیلم‌اولی، ناتوان عمل می‌کند. در نماهای دراماتیک، تصاویری با استانداردهای سینمایی می‌بینیم. پر واضح است که امیرحسین ترابی، چارچوبی برای هدایت سریال نداشته و آن را صرفاً همانطور که هست، پیش برده...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[لیلیوم]

مشکلات فیلمبرداری، در سکانس‌هایی با محدودیت فضا، خصوصاً سکانس‌هایی که در اداره پلیس اتفاق می‌افتند، بیشتر به چشم می‌آیند. برای نمونه در سکانسی که سرگرد امجد، برای اطلاع از مشخصات نداف، صاحب «برتا»، به اتاق مسئول مربوطه می‌رود، با اینکه دوربین می‌تواند یک over shoulder ساده و ثابت را ثبت کند، به ناگاه شروع به لرزش و زوم‌های سرسام‌آور می‌کند. این حرکات، بدون برنامه‌ریزی قبلی یا وجود یک تعلیق، بلافاصله توسط مخاطب پس زده می‌شوند و او را از پیگیری آن سکانس منصرف می‌کنند. برخلاف این شتاب و هیجان، رفیعی‌جم، در لحظاتی که به یک شکل خاص از تصویر نیاز است، بی‌احساس و خسته عمل می‌کند. در سکانس مواجهه ناگهانی سرگرد امجد با روح همسرش، شاهد این وضعیت هستیم. در چنین لحظه‌ای، نیاز به Dolly zoom سریع و...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[لیلیوم]

موسیقی متن سریال «برتا»، بر عهده بامداد افشار است. او که توانمندی خود را در آهنگسازی کمدی، درام، تخیلی و جنایی اثبات کرده بود، در «برتا: داستان یک اسلحه»، به سبکی جدید روی آورده است. موسیقی سریال، از دو یا سه ملودی مشخص و برجسته تشکیل شده است. تکرار مداوم این ملودی‌ها، که گاهی خوب و تأثیرگذار هستند، در طول سریال، از اثرگذاری و جذابیت آن‌ها می‌کاهد. به عنوان یک نمونه، در سکانس خودکشی نداف، در پاکستان، اضافه شدن موسیقی متن در کنار نریشنی که دختر این کاراکتر می‌گوید، مخاطب را بسیار تحت تأثیر قرار می‌دهد. اما این تأثیر، با طولانی شدن سکانس، ثبات بیش از حد دوربین و ادامه یافتن موسیقی متن، بدون نیاز درام، رفته‌رفته کاهش می‌یابد و مخاطب را خسته می‌کند.

از مشکلات آهنگسازی افشار نیز، می‌توان به...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[لیلیوم]

از دیگر نکات قابل توجه سریال، می‌توان به طراحی لباس آن اشاره کرد. طراحی لباس، در میان نیروهای پلیس، خوب و مطابق با شکل و شمایل کلی یک یونیفرم بوده است. اما اوج هنر طراحی لباس «برتا»، در عبور از ابعاد رسمی و ورود به جزئیات طراحی شخصیت‌ها به چشم می‌آید. طراحی، در شخصیت سرگرد امجد، تلاش کرده تا از تم کلی و کلیشه‌ای یک مرد نظامی فاصله بگیرد و با ترکیب مدل‌های مختلف، وضعیت بصری او را از تیپ خارج کرده و به شخصیتی قابل لمس تبدیل کند. با این وجود اما، طراحی لباس در مجموعه، گاها دچار خطا شده است. به عنوان مثال، طراحی و انتخاب لباس برای کاراکتر امیرعلی نداف، با بازی حسینی‌نیا، به دلیل مخفی بودن ماهیت او، باید دارای عناصری باشد که به فضای اطراف خود نزدیک‌تر شود و تمایزی میان او و دیگران وجود نداشته...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.