نذار اطلاعات عمومی نویسنده از اطلاعات راوی (خصوصا اول شخص) جلو بزنه.
مثلا شخصیتی که تو طول قصه حتی یکبارم کتاب نگرفته دستش و هیچ سر و کاری هم با ادبیات نداره، طبیعی نیست توی روایت (زاویه دید اول شخص) اسم تمام کتابا و نویسندههای معروف رو بدونه و حتی داستان تک به تک کتابا رو هم با جزییات یادش باشه.
در روایت اولشخص، سطح واژگان، اطلاعات، قضاوتها و ارجاعات باید با پیشینه، تحصیلات، تجربه و حساسیتهای شخصیت سازگار باشه؛ وگرنه صدای راوی به صدای نویسنده آلوده میشه.