بیوگرافی میکل آنژ بوناروتی

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

ممکن است برخی از خوانندگان با دیدن نام میکل‌ آنژ بوناروتی، (میکلانجلو دی‌لودوویکو بوناروتی سیمونی) (MICHELANGELO BUONARROTI)، در این فهرست شگفت‌زده شوند؛ زیرا او را به‌عنوان بزرگ‌ترین نابغه هنری تاریخ می‌شناسند. با این حال، حقیقت این است که میکل آنژ خود را بیشتر به‌عنوان «مجسمه‌ساز» معرفی می‌کرد و حتی شاهکارهای نقاشی او، مانند نقاشی‌های دیواری در کلیسای سیستین، اغلب به‌عنوان «مجسمه‌های نقاشی شده» توصیف شده‌اند. با این وجود، این شاهکارهای بی‌نظیر برای تضمین جایگاه برجسته او در تاریخ هنر نقاشی کافی است.

منبع ایوار

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

میکل آنژ نابغه ای بود که دست به هر هنری می زد، به آن جان می داد و بدین ترتیب رنسانس را با هنرش جاودانه ساخت.


«میکل آنژ» (Michelangelo) بدون شک یکی از الهام‌بخش‌ترین و بااستعدادترین هنرمندان تاریخ است. در طی زندگی او دنیای غرب یکی از مهم‌ترین دوران تغییرات خود را پشت‌ سر می‌گذاشت. دوران رنسانس تغییراتی را در همه‌ی جنبه‌های زندگی و فرهنگ همراه با اصلاحاتی قابل توجه در دنیای مذهب، سیاست و باورهای علمی ایجاد کرد. میکل آنژ از جمله مشتاق‌ترین مدافعان این فلسفه‌ جدید به شمار می‌رفت. انرژی فراوان او در کارش، فضای جامعه‌ معاصرش را منعکس می‌کند.

میکل آنژ از چهره‌های پیشتاز رنسانس ایتالیا بود. او با استعداد خارق‌العاده‌اش که در آثار ابتدایی او مانند مجسمه‌ی پیتا و مجسمه داوود نیز دیده می‌شود،...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

میکل آنژ کیست؟​

میکل آنژ، با نام کامل «میکل‌آنجلو دی لودوویکو بوئوناروتی سیمونی»، ۶ مارس ۱۴۷۵ میلادی در کومونه «کاپرزه» (Caprese) واقع در دولت‌شهر جمهوری فلورانس (Republic of Florence) ایتالیا متولد شد. او مجسمه‌ساز، نقاش، معمار و شاعر ایتالیایی دوره رنسانس بود که تأثیر بی‌نظیری بر توسعه هنر غربی گذاشت. میکل آنژ آنقدر خوش‌شانس بود که قبل از مرگ و در طول حیاتش به‌عنوان هنرمندی بزرگ شناخته و تقدیر شود. همین شهرت نیز سبب شد تا زندگینامه و آثارش مستندتر از هر هنرمند هم‌عصر یا پیش از او باشد. او اولین هنرمند غربی بود که زندگینامه‌اش در زمان حیاتش منتشر شد؛ آن‌هم نه یک زندگی‌نامه، بلکه دو نسخه مختلف.

بهترین آثار میکل آنژ​

• مجسمه داوو
• مجسمه...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

تولد میکل آنژ و آغاز تحصیل​

میکل آنژ در خانواده‌ای متولد شد که چندین نسل از اشراف فلورانس بودند؛ اما در زمان تولد او، دارایی و جایگاه خود را از دست داده بودند. پدرش مدت کوتاهی سمتی دولتی داشت و در زمان تولد میکل آنژ، دادرس شهر کوچک کاپرزه بود. چند ماه بعد، خانواده میکل آنژ به فلورانس بازگشتند. میکل‌ آنژ در سن ۶ سالگی تحصیل را در فلورانس آغاز کرد؛ اما هیچ علاقه‌ای به مدرسه نشان نمی‌داد. او بیشتر ترجیح می‌داد نقاشان کلیساهای نزدیک را تماشا و از از روی آن‌ها طراحی کند. پدر میکل‌ آنژ خیلی زود متوجه بی‌میلی او به کسب‌و‌کار خانوادگی شد. در آن روزگار هنرمند شدن از نظر اجتماعی پس‌رفت محسوب می‌شد. شاید به‌همین دلیل بود که میکل آنژ کمی دیر و در ۱۳ سالگی نزد یک هنرمند رفت تا با...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

ورود میکل آنژ به عالم هنر​

میکل آنژ نزد برجسته‌ترین نقاش شهر، «دومنیکو گیرلاندایو» (Domenico Ghirlandaio)، رفت و قرار بود تا سه سال زیر نظر او کارآموزی کند؛ اما پس از یک‌سال آنجا را ترک کرد؛ چراکه معتقد بود گیرلاندایو چیز بیشتری برای آموزش به او ندارد. هنوز هم چندین طرح میکل آنژ از چهره‌های گیرلاندایو و دیگر نقاشان بزرگ فلورانس مثل «جوتو» (Giotto) و «مازاتچو» (Masaccio) از این دوران باقی مانده است.

او که آشکارا با استعداد بود، نظر فرماندار وقت فلورانس، «لورنزوی مدیچی» (Lorenzo de’ Medici)، را به‌خود جلب کرد. لورنزو با شاعران و روشنفکران زیادی نشست‌وبرخاست داشت. میکل آنژ هم توانست به این حلقه راه پیدا کند. البته نزدیک‌شدن به مدیچی یک مزیت بزرگ برای میکل آنژ داشت؛ او...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

اولین مجسمه های میکل آنژ​

دو اثر مرمری از سال‌های اول کاری میکل آنژ در نزد برتولدو جوانی باقی مانده است؛ اولی «مدونای پله‌ها» (Madonna of the Stairs) که در سال ۱۴۹۱ میلادی ساخته شده است. دومی یک نقش‌برجسته برگرفته از دوران روم باستان است که برتولدو نیز مشابه آن را با برنز ساخته بود. این ترکیب‌بندی یا کمپوزیسیون که در سال ۱۴۹۲ میلادی ساخته شده است، «نبرد سانتورها» (Battle of the Centaurs) نام دارد. کنش و تاثیرگذاری چهره‌ها در نبرد سانتورها در مقایسه با مدونای پله‌ها بسیار قابل‌توجه است و نشان از علایق آینده میکل آنژ دارد. مدونای پله‌ها نقش‌برجسته‌ای ظریف است که آن سال‌ها بین مجسمه‌سازان فلورانسی مد شده بود؛ اما میکل آنژ به‌دنبال خلق چهره‌هایی تاثیرگذارتر و حجیم‌تر بود...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

باکوس؛ اولین مجسمه بزرگ میکل آنژ​

میکل آنژ در سال ۱۴۹۴ میلادی در بولونیا یک فرصت شغلی جدید پیدا کرد. او جانشین مجسمه‌سازی شد که تازه درگذشته بود و باید پروژه بزرگ مقبره و ضریح «قدیس دومینیک» (St. Dominic) را تکمیل می‌کرد. کار تکمیل پروژه یک‌سال طول کشید و در این مدت میکل آنژ سه مجسمه مرمری اصلی پروژه را ساخت. او برخلاف پیشینیان‌ خود که به‌دنبل خلق نقوش خیالی و ظریف بودند، به‌دنبال جدیت و عمق در آثار خود بود که برگرفته از دوران باستان کلاسیک و سنت فلورانسی از دوران جوتو به بعد بود. این تاکید بر جدیت سبب شد تا سنگ مرمر را برای کار خود انتخاب کند. انتخاب این سنگ به ساده‌سازی فرم‌ها کمک می‌کرد؛ در حالی که در آن دوره، معمولا هنرمندان سعی می‌کردند، آثارشان تا حد ممکن به...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

البته میکل آنژ همیشه نمی‌توانست علایقش را دنبال کند. گاه به‌دلایل مختلفی مثل کارکرد خاص آثار یا خلاقیت تحریک‌آمیز دیگر هنرمندان، علایقش را کنار می‌گذاشت یا آن‌ها را کمی تغییر می‌داد.

مثل اتفاقی که در ساخت اولین مجسمه بزرگ برجای‌مانده از میکل آنژ، یعنی «باکوس» (Bacchus) اتفاق افتاده است. سال ۱۴۹۴ میلادی بود که میکل آنژ به فلورانس بازگشت. دو سال بعد به رم رفت تا به سفارش «کاردینال ریاریو»، مجسمه‌ای از باخوس یا باکوس، خدای میگساری، بسازد.

مجسمه باخوس با الهام از مجسمه‌های روم باستان اما در مقایسه با آن‌ها بسیار سیال‌تر و پیچیده‌تر است. این مجسمه بی‌ثباتی آگاهانه دیونیزوس یا همان باکوس را به نمایش می‌گذارد که غرق در شادی است. مجسمه که برای نصب در باغ ساخته شده بود، هنوز هم یکی از...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

پیتا؛ شاهکار معروف میکل آنژ​

مجسمه باخوس برای میکل آنژ یک موفقیت بزرگ بود. حالا شهرتش بیشتر شده بود. در سال ۱۴۹۸ میلادی او دوباره به رم فراخوانده شد تا شاهکار بعدی‌اش یعنی «پیِتا» (Pietà) به‌معنی «ترحم»، را برای کلیسای سن پیترو واتیکان بسازد. تندیس ترحم، حضرت مریم را نشان می‌دهد که بدن مصلوب حضرت عیسی (ع) را در آغوش کشیده است.

چالش اصلی میکل آنژ در ساخت این تندیس آن بود که باید هر دو شخصیت حاضر در تندیس را روی یک بلوک مرمر حکاکی می‌کرد. میکل آنژ با این دو شخصیت به‌سان یک اثر واحد برخورد کرد و دوباره همان برجسته‌کاری‌های سفت و محکم را به‌کار برد تا اثر تاثیرگذار باشد. با این وجود مولفه‌هایی مثل مرد و زن، عمودی و افقی، ملبس و برهنه و مرده و زنده، کاملا دو شخصیت...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[زهـرا دلاریـᥫ᭡]

میکل آنژ و مجسمه داوود​

با ساخت این اثر، میکل آنژ که حالا ۲۴ سال داشت، دیگر هنرمندی پرآوازه بود. در سال ۱۵۰۱ میلادی کلیسای جامع فلورانس به‌سراغ او رفت تا کار ساخت مجسمه‌ای عظیم را تمام کند که ۴۰ سال بود ناتمام مانده بود. این مجسمه همان شاهکار معروف تندیس «داوود» (David) است.

این تندیس قرابت زیادی به آثار دوران باستان کلاسیک داشت؛ در این تندیس از فرم‌ها و شکل‌های هندسی پایه‌ استفاده شده است که به‌راحتی قابل تشخیص و درک هستند. اما تندیس در عین حال، با کمی عدم تقارن و انعطاف، حس زندگی و پویایی را نیز منتقل می‌کند و بسیار طبیعی و زنده به‌نظر می‌رسد.

مجسمه داوود قرار بود در ابتدا در پشت‌بند کلیسا نصب شود؛ اما آنقدر باشکوه بود که قرار شد تا کمیسیونی متشکل از هنرمندان و...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.