نقد و بررسی نقد فیلم بلندی های بادگیر ( Wuthering Heights)

R.SHAHRAKI❁ · 12/6/26

فیلم بلندی‌های بادگیر با بازی مارگو رابی و کارگردانی امرالد فنل، اثری با هویت بصری فوق‌العاده اما داستانی ضعیف است. با نقد این فیلم همراه زومجی باشید.

امرالد فنل با ساخت فیلم زن جوان آتیه‌دار (Promising Young Woman) در سال ۲۰۲۰ بود که جایزه اسکار بهترین فیلمنامه‌ی غیراقتباسی را بدست آورد. یک فیلمساز پرسروصدا که وقتی خبر ساخت فیلم اقتباسی‌اش یعنی بلندی‌های بادگیر پخش شد همه منتظر بودند تا ببینند که کارگردان اسکاری، از یکی از مهمترین رمان‌های عاشقانه‌ی تاریخ ادبیات چه‌چیزی درآورده است. اما بخت با امرالد فنل دیگر یار نبود و حالا بلندی‌های بادگیر ( Wuthering Heights)‌اش بد از آب درآمده است! وقتی این فیلم را می‌بینید اصلا باورتان نمی‌شود که کارگردانش همانی است که زن جوان آتیه‌دار را ساخته و...

R.SHAHRAKI❁ · 12/6/26

بلندی‌های بادگیر با یک سکانس اعدام ماهرانه شروع می‌شود، سکانسی که در ابتدا شبیه یک صحنه جنسی به‌نظر می‌رسد. از همین ابتدا کارگردان با استفاده از این فضاسازی مسیر ماجرا را برای مخاطب می‌چیند، جهانی پوشیده از مرگ و شهوت. مرگ از همان آغاز حضور دارد و پایان فیلم نیز به مرگ کاترین ختم می‌شود. در میان این اعدام سروکله‌ی هیث‌کلیف پیدا می‌شود، پسری که قرار است به خانه‌‌ای در بلندی‌های بادگیر برود. کتی به‌همراه پدر و خدمتکارشان نلی در این منطقه زندگی می‌کند و فیلم روایتگر ماجرای عشق بی‌سرانجام کتی و هیث‌کلیف می‌شود. اول از همه با فضاسازی فوق‌العاده‌ی فیلم شروع می‌کنیم. لحن سرد فیلم کاملا منطبق بر سبک روایی است. لحن اثر هیچگاه تغییر نمی‌کند و از همان ابتدا، پایان تلخ این عشق را برای مخاطب پیشگویی...

R.SHAHRAKI❁ · 12/6/26

در بلندی‌های بادگیر هیچ فضای سالمی وجود ندارد. مه، بافت‌های زبر، خون، گل، ق*م*ا*ر، مرگ، تنهایی، اعدام و عشق بیمارگونه همه چیز را به‌سمت روایتی مالیخولیایی می‌کشانند. آدم‌های بلندی‌های بادگیر نیز همه‌شان بیمار هستند. شخصیت سالمی را نمی‌توانید بیابید. هرکدام‌شان درگیر یک بیماری روحی است. از آدم‌هایی که در خیابان برای جان دادن یک اعدامی جیغ‌وهورا می‌کشند تا خدمتکارانی که برای سلاخی یک گاو خوشحال هستند و به اطراف خود خون می‌پاشند؛ و درنهایت همه‌ی آن‌هایی که به یگدیگر عشق بیمارگونه دارند. درواقع بلندی‌های بادگیر فیلمی درباره‌ی عشق‌های مالیخولیایی است، پس باید فضای اطراف آدم‌هایش هم مالیخولیایی باشد.
آدم‌های بلندی‌های بادگیر شبیه اتمسفری که در آن زندگی می‌کنند، گرفتار عشق‌های دیوانه‌وار می‌شوند...

R.SHAHRAKI❁ · 12/6/26

حالا چیزی که امرالد فنل نشان می‌دهد نه عشق بلکه خواهش‌های ناخودآگاه‌ زخمی شخصیت‌هایش است. چیزی که قهرمان‌ها به‌دنبالش هستند نه عشق بلکه درمان گره‌های روانی‌شان است. امرالد فنل می‌خواهد از زاویه‌ی دیگری به عشق‌های آتشین بپردازد اما موفق نمی‌شود، چراکه او ایده‌هایش را قبل از اینکه پخته شوند، تمام می‌کند و بهشان نمی‌پردازد. او در پرده‌ی ابتدایی فیلم می‌بایست کارکترهایش را از نظر روانی رشد می‌داد و سپس بعد از نقطه عطف اول و ازدواج کاترین، به نمایش کشمکش‌های روانی آن‌ها می‌پرداخت. درواقع فیلمساز بیش از هر چیز به فرم و زیبایی‌شناسی‌های نمادگرا توجه دارد تا لایه‌های پیچیده شخصیت‌ها، به‌همین دلیل قهرمان‌های قصه اصلا شبیه آدم‌های پیچیده نیستند (درواقع خیلی هم پیچیده‌اند). اگر رمان اصلی را خوانده...

نقد و بررسی نقد فیلم بلندی های بادگیر ( Wuthering Heights)

R.SHAHRAKI❁

R.SHAHRAKI❁

R.SHAHRAKI❁

R.SHAHRAKI❁

موضوعات مشابه