سخن بزرگان سخن بزرگان | آنا گاوالدا

[~•°REZ-FA°•~]

زندگی حتی وقتی انکارش می‌کنی، حتی وقتی نادیده‌اش می‌گيری، حتی وقتی نمی‌خواهیش، از تو و هر چیزِ دیگری قوی‌تر است.
***
چیزی که باعث می‌شود آدم‌ها کنار هم نمانند حماقتشان هست، نه تفاوت‌هایشان... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

هر بار که می‌خواهم به سمتت بیایم، یادم می‌افتد دلتنگی
هرگز بهانه خوبی برای تکرار یک اشتباه نیست!
***
از کسانی که همه چیز را محاسبه می‌کنند بترس و هرگز قلبت را در اختیار آن‌ها نگذار؛ آن‌ها حساب عشقی که نثار تو می‌کنند را نیز دارند و روزی آن را با تو تسویه می‌کنند... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

در زندگی همیشه غمگین بودن از شاد بودن آسان‌تر است!
ولی من اصلاً از آدم‌هایی خوشم نمی‌آید که آسان‌ترین راه را انتخاب می‌کنند. تو را به خدا شاد باش و برای آن.که شاد شوی هر کاری از دستت بر می‌آید... .
***
در خانه‌ای که آدم‌ها یکدیگر را دوست ندارند، بچه‌ها نمی‌توانند بزرگ شوند. این‌طور نیست؟ نه نمی‌توانند! شاید قد بکشند، اما بال و پر نخواهند گرفت...!

 

[~•°REZ-FA°•~]

وقتی می‌مانی و می‌بخشی فکر می‌کنند. رفتن را بلد نیستی. باید به آدم‌ها ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ را متذکر شد. آدم‌ها همیشه نمی‌مانند. یک‌جا در را باز می‌کنند و برای همیشه می‌روند.
***
به هرحال زندگی، بگویی نگویی بلوفی بیش نیست، نه؟
میز بازی کوچک است، کارت‌ها ناقص... و آن‌قدر ضعیف به دست آورده‌ای که رغبت نمی‌کنی بازی را تا آخر بروی... .

 

[~•°REZ-FA°•~]

عشق مانند بیمار شدن است! نمی‌دانی چطور اتفاق می‌افتد؛ عطسه می‌کنی، یک‌هو می‌لرزی و دیگر دیر شده است؛ تو سرما خورده‌ای!
***
مهم نیست در کجا زندگی می‌کنیم بلکه مهم این است که در چه وضعیتِ روحی به سر می‌بریم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

عشق بین ما همواره وجود داشت اما به سادگی و غیرقابل استفاده بود، سنگین، راکد در درون ما، بیهوده و بی‌روح مثل یک جنایت یا مجازات، عشق ما چیزی جز صبری بدون آینده و انتظاری بدون هدف نبود... .
***
زندگی همین است؛ اراده‌ی راسخ‌تان را در ترک سیگار تحسین می‌کنید و بعد یک صبح سرد زمستانی تصمیم می‌گیرید چهار کیلومتر پیاده بروید تا یک پاکت سیگار بخرید!

 

[~•°REZ-FA°•~]

زندگی را همان‌جا یاد گرفتم، توی گل‌فروشی
دسته گل‌های کوچک برای همسران و دسته گل‌های بزرگ برای معشوقه‌ها!
***
چقدر باید بگذرد تا آدمی بوی تن کسی را که دوست داشته از یاد ببرد؟ و چقدر باید بگذرد تا بتوان دیگر او را دوست نداشت... ؟

 

[~•°REZ-FA°•~]

هر چه بیشتر بی‌اعتنایی می‌کردم، بیشتر عاشقش می‌شدم، و هر چه بیشتر عاشقش می‌شدم کمتر باورم می‌شد. خود را ناتوان، در بند و از دست رفته احساس می‌کردم، بی‌حرکت، تسلیم!
***

عطرها، بی‌رحم‌ترین عناصر زمینند؛ بی آن‌که بخواهی تو را می‌برند تا قعر خاطراتی که برای فراموشیشان تا پای غرور جنگیدی!

 

[~•°REZ-FA°•~]

من آدم نرفتنم، آدم دوست ماندن. یا اصلاً آدم دیر رفتنم،
خیلی دیر... اما وقتی بروم، دیگر آدم برگشتن نیستم.
آدم مثل قبل شدن نیستم، باور کن!
***
گاهی بی‌هیچ بهانه‌ای کسی را دوست داری، اما گاهی با هزار دلیل هم نمی‌توانی یکی را دوست داشته باشی!

 

[~•°REZ-FA°•~]

سردم است. مثل بچه‌ها گریه می‌کنم. دلم می‌خواهد هرجایی جز این‌جا باشم. از خودم می‌پرسم با چه حالی برگردم خانه. رو به آسمان می‌کنم؛ حتی یک ستاره هم در آسمان نیست. گریه‌ام بیشتر و بیشتر می‌شود.
***
وقتی با خودم خلوت می‌کنم، مثل این است که بیرون رفته باشم، تو خودم گم می‌شوم ، گردش می‌کنم
درونِ آدم خیلی بزرگ است!