کاربرد هشتگ صائب_تبریزی

سرایی را که صاحب نیست، ویرانی است معمارش دلِ بی عشق میگردد خراب آهسته آهسته... *** با شعله‌ی خورشيد چه سازد نفسِ صبح روشن‌تر از آنم كه توان كرد خموشم *** #صائب_تبریزی

در بزمِ ما به باده و جام احتیاج نیست ما را بس است مستیِ ذکر مدام دوست *** کردم از دین و دل و هوش و خرد قطع نظر من همان روزی که دیدم چشم عیار تو را #صائب_تبریزی

بوسه دادی به لب جام و به دستم دادی عمر باد و مزه‌ی عمر تو را ای ساقی *** سر زلف پریشان را دلی چون شانه می‌باید که بر سر، جا توانَد داد صد زخم نمایان را #صائب_تبریزی

نمی‌دانم که را دیدم که از خود می‌رود هوشم جنون آهسته می‌گوید: مبارک باد! در گوشم *** خاطرِ جمع مرا چند پریشان دارد؟ خوابِ آشفته جدا و غم تعبیر جدا #صائب_تبریزی

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا *** جسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیست پیش این سیلاب، کی دیوار می‌ماند به جا؟ #صائب_تبریزی

عشق ما را پی کاری به جهان آورده است ادب این است که مشغول تماشا نشویم *** ما حوصله درد نداریم، وگرنه هر درد که قسمت شود از غیب، دوایی است #صائب_تبریزی

صاف اگر باشد هوای بی‌غُبار دوستی حالِ دل را می توان دریافت از سیمای هم... *** ای که چون غنچه به شیراز‌ی خود می‌بالی باش تا سلسله جنبان خزان برخیزد... #صائب_تبریزی

دست و پا گم کردم از نظاره‌ی آن چشم م**س.ت من که بر سر می‌کشیدم یک نفَس میخانه را *** به‌ جای خون زِ رگ و ریشه اش برآرد دود به دستِ درد، دلی را که عشق بفشارد... #صائب_تبریزی

خیانت‌های پنهان می‌کشد آخر به رسوایی که دزد خانگی را شحنه در بازار می‌گیرد *** چون چراغ کشته گیرم زندگانی را ز سر آتشین رخساره‌ای گر بر مزارم بگذرد #صائب_تبریزی

مطلب از سیرِ گلستان تنگدل گردیدن است ورنه باغ دلگشای ما درون خانه است *** دردها کم شود از گفتن و دردی که مراست از تهی کردن دل می‌شود افزون، چه کنم؟ #صائب_تبریزی

رفیقان موافق می‌برند از دل سیاهی را حریفی نیست به از شیشه و پیمانه در شب‌ها *** از حباب آموز همت را كه با صد احتیاج خالی از دریا برون آرد سبوى خویش را #صائب_تبریزی

مرا ز ياد تو برد و تو را ز ديدهٔ من زمانه بيشتر از اين ستم چه خواهد كرد؟ *** صورتِ حالِ جهان، زَنگیّ و؛ من، آیینه‌ام جُز کُدورت نیست حاصل، از دلِ روشن، مَرا #صائب_تبریزی

صائب چگونه وصف نماید که قاصرست خورشید با هزار زبان در ثنای صبح *** مرا ز روز قیامت غمی که هست این است که روی مردم عالم دوبار باید دید... #صائب_تبریزی

ما را به گوشه چشم تسخیر می‌توان ڪرد.... *** مرا ز یاد تو برد و تو را ز دیده من زمانه بیشتر از این ستم چه خواهد کرد؟! #صائب_تبریزی

ڪردم از دین و دل و هوش و خرد قطع نظر من هَمان روزی ڪه دیدم چشم عیار ترا... *** مجنون به ریگِ بادیه غم‌های خود شمرد یادِ زمانه‌ای که غمِ دل حساب داشت... #صائب_تبریزی