کاربرد هشتگ صائب_تبریزی

چه مشکل_خوان خطی دارد سرِ زلف پریشانش که در هر حرف او، صد جا زبان شانه می‌گیرد! بر نمی‌آید ز صحرای پر آتش نی‌سوار گفتگوی عشق را تحریرکردن مشکل است #صائب_تبریزی

نیست از مستی، زنم گر شیشهٔ خالی به سنگ جلوه گاه یار را بی یار دیدن مشکل است *** مطلب ما بی‌دلان از چشم بستن خواب نیست! در به روی آرزوی خام می‌بندیم ما! #صائب_تبریزی

فتنه‌ی صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم گر به ظاهر چون ش*ر..اب کهنه خاموشیم ما نامه‌ی پیچیده را چون آب خواندن حق ماست کز سخن‌فهمان آن لب‌های خاموشیم ما #صائب_تبریزی

به حرفی عقل شد بیگانه از من، عشق را نازم... *** زلف مشکین تو یک عمر تأمل دارد نتوان سرسری از معنی پیچیده گذشت #صائب_تبریزی

تو و چشمی که ز دل ها گذرد مژگانش من و دزدیده نگاهی که به مژگان نرسد *** ‏چنان به فڪر تو درخویشتن فرو رفتیم ڪه خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را...‌ #صائب_تبریزی

عارفانی که ازین رشته سَری یافته‌اند بی خبر گشته ز خود،تا خبری یافته‌اند سال‌ها مرکز پرگار حوادث شده‌اند تا ازین دایره ها پا و سری یافته‌اند سال‌ها کف به سَرِ خویش، چو دریا زده‌اند تا ز دریای حقیقت،‌ گُهَری یافته‌اند #صائب_تبریزی

بیهوده دست بر دل ما می‌نهد طبیب با شور بحر پنجه‌ی مرجان چه می‌کند *** ز خاک آستانت رو به هر جانب که می‌آورم ر زلف گرهگیر تو می‌پیچد عنانم را #صائب_تبریزی

بر سر گرفته‌ایم و سبکبار می‌رویم کوهِ غمی که پشتِ فلک را شکسته است *** به داغ عشق دارد محرم و بیگانه یک نسبت ازین آتش خلیل الله سالم بر نمی‌آید #صائب_تبریزی

اگر نمی‌تپدم دل، ز آرمیدن نیست که تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست *** دست و پا گم کردم از نظاره‌ی آن چشم م**س.ت من که بر سر می‌کشیدم یک نفَس میخانه را #صائب_تبریزی

به دشواری زلیخا داد از کف دامن یوسف به آسانی من از کف چون دهم دامان فرصت را *** بر مور و مار جای نفس تنگ گشته است بردند بس که آدمیان آرزو به خاک #صائب_تبریزی

تویی در دیده‌ام چون نور و محرومم ز دیدارت نمی‌دانم زِ نزدیکی کنم فریاد، یا دوری! *** ما ازین هستی ده روزه به جان آمده‌ایم وای بر خضر که زندانی عمر ابدست #صائب_تبریزی

عذر می خوردن ما روز جزا خواهد خواست چشم مستی كه به آن توبه شكن بخشيدند *** نمکدان دو عالم را به دست خود نمک کردم به چشم خویشتن دیدم که دستِ بی‌نمک دارم... #صائب_تبریزی ‌‌‌

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما گردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما ما خراب از آب شمشیر تغافل گشته‌ایم می‌توان کردن به گرد دامنی تعمیر ما #صائب_تبریزی

هر که آمد در غم آباد جهان، چون گردباد روزگاری خاک خورد، آخر به هم پیچید و رفت *** ز خانه‌ی پدری کِی شوند مانعِ فرزند؟ ز ما دریغ ندارد خدا بهشتِ برین را #صائب_تبریزی

از دمِ سردِ خزان برگی که می‌افتد به خاک از جهان بی‌برگ رفتن یاد می‌آید مرا *** گریه‌ی شادی مرا از وصلِ او محروم کرد بُرد وسواسِ وضو، وقتِ نماز، از دستِ من #صائب_تبریزی