متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | صائب تبريزی

[~•°REZ-FA°•~]

نمی‌آیی به بیداری چو در آغوش من شب‌ها
رها کن تا بدزدم بوسه‌بوسه‌ای در خواب ارزان لب‌ها
***
نه سر گفتن و نه ذوق شنیدن داریم...

#صائب‌_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

صاف اگر باشد هوای بی‌غُبار دوستی
حالِ دل را می توان دریافت از سیمای هم...
***
ای که چون غنچه به شیراز‌ی خود می‌بالی
باش تا سلسله جنبان خزان برخیزد...

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

عشق ما را پی کاری به جهان آورده است
ادب این است که مشغول تماشا نشویم
***
ما حوصله درد نداریم، وگرنه
هر درد که قسمت شود از غیب، دوایی است

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا
از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا
***
جسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیست
پیش این سیلاب، کی دیوار می‌ماند به جا؟

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

نمی‌دانم که را دیدم که از خود می‌رود هوشم
جنون آهسته می‌گوید: مبارک باد! در گوشم
***
خاطرِ جمع مرا چند پریشان دارد؟
خوابِ آشفته جدا و غم تعبیر جدا

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

بوسه دادی به لب جام و به دستم دادی
عمر باد و مزه‌ی عمر تو را ای ساقی
***
سر زلف پریشان را دلی چون شانه می‌باید
که بر سر، جا توانَد داد صد زخم نمایان را

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

در بزمِ ما به باده و جام احتیاج نیست
ما را بس است مستیِ ذکر مدام دوست
***
کردم از دین و دل و هوش و خرد قطع نظر
من همان روزی که دیدم چشم عیار تو را

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

آن که دارد
آرزوی راه بی پایان عشق
ڪاش می‌دید
این دل و دست و قدم فرسوده را...

#صائب‌‌_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

سرایی را که صاحب نیست، ویرانی است معمارش
دلِ بی عشق میگردد خراب آهسته آهسته...
***
با شعله‌ی خورشيد چه سازد نفسِ صبح
روشن‌تر از آنم كه توان كرد خموشم
***


#صائب_تبریزی