- تاریخ ثبتنام
- 8/1/18
- ارسالیها
- 2,611
- پسندها
- 44,115
- امتیازها
- 69,173
- مدالها
- 33
- نویسنده موضوع
- #11
از بحث خارج شدیم دوستان ادامه بدید به موضوع اصلی
در وهله اول، من برای دل خودم مینویسم. که خالی بشم. وقتی نمیتونم چیزی که تو دلم هست رو بگم، یا گوش شنوایی نیست که باهاش حرف بزنم، نوشتن بهترین کاره. قلم برای من حکم قرص مسکن رو داره : )
هدف دیگمم بی ارتباط به اولی نیست؛ وقتی مشکلات جامعه واقعا آزاردهندس و سکوت دربرابرش، واقعا وجدان آدم رو ازرده میکنه، واقعا قلم و نوشتن راه خیلی خوبیه که این مشکلات رو نشون بدی. شناختن ریشه مشکل، مرحله اول حل کردنشونه. بنابراین، وقتی من مشکلات رو در قالب یه رمان به نمایش میذارم با کمی چاشنی عشق و محبت، کمی از عذاب وجدانم کم میشه چون حداقل گامی در جهت کمک به مردمم برداشتم و حداقلش چند نفر که واقعا اینارو نمیدیدن، یا خودشون رو به ندیدن میزدن رو با این مشکلات آشنا...