دنباله دار هدف شما از نوشتن چیه؟

[Armita.sh]

سوال معلومه دیگه؛ اسپمم ندید…
ماچ از راه دور:)

 

[YEKTA ONSORI]

افتتاح میکنم*
من دوست دارم با نوشته‌هام بعضی چیزهایی که لازمه‌ی یک رمانه ولی جدیداً به شدت کمرنگ شده رو نشون بدم؛ دلم می‌خواد مردم واقعیت زندگی رو بیشتر ببین و به جای خیال‌پردازی‌های بیهوده بفهمن کجای زندگی باید چی کار کنن
این بزرگ‌ترین هدفمه​

 

[الـــی؛کا]

سلام
هدفم اینه با نوشته‌هام زندگی واقعی رو نشون بدم.
از کلیشه‌ها دوری کنم و تابو شکنی کنم.
بنظرم همه چی رویایی شده. پایان‌ها همیشه و در هر صورت خوشه!
خوبه اگه این بین با واقعیت‌های زندگی رو به رو بشن.

 

[رحمتالله امینی شالیکار هزارجریبی]

رویاهامو به نمایش بذارم...

 

[سیما مشکات]

اینکه با قلمم شده یک نفرو به راهی که براش خلق شده بکشونم.
خاطره های قشنگ از من و شخصیتام براش بمونه و شاید اینکه تردید هاشو از بین ببرم.
همه اینا وقتی اتفاق میوفته که ترسم از انتشار بعد از ۵-۶ سال بریزه//:

 

[میم.فـــا๛]

سلام سلام
من اون اولا برای دل خودم شروع کردم به نوشتن چون با این راه از زندگی واقعی پل میزدم به رویا و اونجا دور میشدم از گذر زمان،
با نوشتن اولین رمان عاشقانم و تحقیق کردن دربارش که موضوع اصلیش ربط پیدا می‌کرد به اختلاف بین والدین و تاثیرات منفیش روی بچه ها متوجه شدم بیشتر آدمای اطرافم از مشکلات جامعه چیزی نمی‌دونن و متاسفانه بی‌تفاوت هم از کنارش رد میشن‌. اونجا بود که هدف اصلیم رو پیدا کردم و تصمیم گرفتم روی موضوعات اجتماعی کار کنم تا دلگرمی باشه برای اونایی که خودشون مشکل دارن یا کمکی بده به اون دسته که می‌خوان از جامعه خودشون بیشتر بدونن.

 

[حصار آبی]

اولش برای اینکه ایده‌هام خاک نخورن. چون به شدت خیال‌پردازم بعدش از عنوان نویسنده خوشم اومد و بعدهابرای فرار از واقعیت‌ها بعدش عادت شد، ننویسم انگار یه چیزی گم کردم، شد یه گوشه از زندگیم که نمی‌تونم نبینمش و بهش نرسم.گر چه خودم معتقدم هر داستانی حتماً یه جایی اتفاق افتاده، فقط ما نشنیدیم.

 

[فاطمه آماده]

سبک شدن مغز و افکار
وقتی افکارت رو بنویسی مغزت احساس سبک تری داره
و اینکه میشه گفت خیلی زود هر چیزی به ذهنم میاد مثل یه استعداد برای نوشتن.

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

مغز انسان باید درحالت رشد وفعالیت باشه،وچه بهتر که مغز ودل وذهن ،روحو روان باهم یکی بشن،تبدیل به قلمی که جنسش
نامرئی ست وهرکس منحصر به خودش داره ومشابه دیگری نیس
عینهو خطوط کف دست هرانسانی که مشابه با دیگری نیس .
علاقه ،عشق توصیف ناپذیر به خوندن ،نوشتن ویادگیری آزمودنی با روحو روانم عجین شده وجدایی ناپذیره ....

 

[Prince:)]

من نوشتن رو دوست دارم اولین‌بار برای نوشتن دلیلم این بود که دوست داشتم منم مثل فیلم ها یک داستان ایجاد کنم فیلم که نمی شد درست کنم پس تصمیم گرفتم رمان بنویسم اما بعد خوشم آمد و الان مینویسم دوست داشتم نویسندگی رو حرفه ای ادامه بدم اما خب اینجا ایران است همیشه هنر هایی مثل نویسندگی ارزششون رو کم میدونن اما وقتی دکتر شدم حتما کتاب چاپ میکنم