شاعر‌پارسی اشعار فرامرز عرب عامری

[SETAYESH.MO]

یک امشبی که آمده بودی به خواب من
من از غم فراق تو خوابم نبرده بود!

درد است که با نسیم سردی برود
آنکس که به خاطرش به طوفان زده ای!

 

[SETAYESH.MO]

سالها از قهوه های تلخ ، در این کافه ها
ساده بودم ، انتظار فال شیرین داشتم !


هر سه بی همنفس و خسته دل و تنهاییم
من و این کوچه و باران چه به هم می آییم!


صد بار گفتمش وسط حرف من نخند
یکبار خنده کرد بیا عاشقش شدم!

 

[SETAYESH.MO]

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود
اینهمه رنگ قشنگ از کف دنیا برود

روی نبودت هم حسابی تازه وا کردم
یاد تو می ارزد به بودنهای خیلی ها