آموزشی آموزشی | صفت اشاره

[amın]

این چنین و آن‌ چنان​

گاهی بر سر «چنین» لفظ «این» و بر «چنان»، «آن» اضافه می‌کنند. گاهی به این ترکیب‌های جدید «ی» در آخر هم می‌افزایند و ترکیب‌های «آن‌چنانی» و «این‌چنانی« را می‌سازند. از این ترکیبات برای اشاره، تشبیه و تاکید استفاده می‌کنند. نمونه‌هایی از کاربرد آن‌ها را در چند مثال ببینیم.

این‌چنین مهرورزی از او بعید بود.

در شعر شیخ اجل، سعدی هم کاربرد «این‌چنین» را خواهید دید.

گر گویمت که سروی سرو این‌چنین نباشد


ور گویمت که ماهی مه بر زمین نباشد
آن‌چنان نعره‌ای زد که گویی پرده گوشم پاره شد.

 

[amın]

نکته: به غیر از صفات اشاره گفته شده نمونه‌های دیگری مانند این‌اندازه، این‌قدر، این‌همه، همین‌قدر و همین‌اندازه نیز در گروه صفت‌های اشاره جا می‌گیرند. پیام این صفت‌ها اندازه‌ مبهم موصوف است. برای مثال به نمونه‌ زیر توجه کنید.
این‌همه کتاب می‌خواهی چکار؟

***

آن‌همه درس خواندی که آخرش چه شود؟

 

[amın]

شمار در صفت اشاره این و آن​

این و آن وقتی با موصوف همراهند همیشه مفرد می‌آیند، چه موصوف مفرد باشد و چه موصوف جمع باشد.

 

[amın]

تفاوت ضمیر اشاره و صفت اشاره​

ضمیر اشاره ضمیری است که مرجع آن به اشاره معلوم می‌شود. ضمایر اشاره «این» و «آن» و ترکیبات این دو هستند. درحالی‌که صفت اشاره همواره همراه یک موصوف بعد از خودش می‌آید. برای درک بهتر این تفاوت در جملات زیر چند مثال از ضمیر اشاره مشاهده می‌کنید.

من با این‌ها کاری ندارم، دنبال علی می‌گردم.

ملخ دو پای داس‌مانند دارد که با آن‌ها اشیا را برمی‌دارد.

شاعر شعری سراییده است که در آن به مفاهیم انسانی زیادی اشاره کرده است.

منبع: مجله فرادرس