دفتر شعر دفتر شعر کاربر Łacrîmosã

[Eccedentesiast]

این دفتر شعر متعلق به @Łacrîmosã بوده و کسی جز ایشان اجازه‌ی پست‌گذاری در این تاپیک را ندارد.

لطفا پیش از فعالیت به قوانین توجه داشته باشید.
قوانین دفتر شعر | تالار شعرکده

-مدیریت تالار شعرکده-​

 

[PETRØVA.MIR]

چه گویم زِ وقتی که گُم شد زِ دست،

نماند جز آهی که با غم نشست.​

به گیتی چو بودیم و م**س.ت از نشاط،

نبودیم دل‌سنگ و بخیل و بی‌سُخات.​

به گیتی چو بودیم، چون شیرِ م**س.ت،

نبودیم جز فتح را در نظر، دست!​

ولی آن نفس، چون زِ ما روی تافت،

زِ دیدارِ ما، چرخِ گردون نیافت.​

چو چشمِ خردمند، نبیند گُهر،

شود یادِ او، چون غبارِ سفر.​

گذشت آن زمان با شتاب شگفت،

چنان کوه غمی دلِ ما را برگرفت.​

کنون مانده آن خاطراتِ بهار،

که با ناله حسرت شده، در...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[PETRØVA.MIR]

"سعلوعه در ظاهر فریبنده و زیبا"​

چو دیدی تو پیری ز رُخ، مُشک‌فام

مَکُن اعتمادش که نِی نیک‌نام.​

نه آن دستِ پرچین که جوید صواب،

بَرَد سوی تو مرگ ازین سان شتاب.​

بُنِ دوزخست آن فروغِ بَصَر،

کِه آوَرده از عالمِ شَر، خبر.​

بُوَد سِعلوة همان جنّ دیرسال،

کِه از چهر پاکان به مَکرش مَلال.
​

"چهره...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[PETRØVA.MIR]

به چشمِ قلم، عالمی نقش بست

که در هر سرودش، سخن چون زَر است​

ادب، گوهری در دلِ واژگان

جهان را بپوشاند از داستان​

"به سر درِ هر تالار که نگاه می‌کردم، نوشته‌های خودم رو دیدم که در وصف هر تالار نوشتم، این شعر رو که سرآغازِ تالار ادبیات دیدم حس کردم یه قسمت از من هنوز بین شعله‌های ادبیات زنده‌ست"​

 

[PETRØVA.MIR]

درود خداوند بر شما چامه‌سُریان ثری

غزل‌خوان و بشارت دهندگان افسونگری​

گرد هم برآمدیم بر این انجمن

تا ز بند برهانیم ارواح نیک و پرثمن​

ای خوبان، قَسمتان می‌دهم به اوستای پاک

به دیوان شعرِ شاهان افلاک​

برافروزید شعله شعر را اندرون

برافرازید پرچم نامیرای شعر را آتشگون​

"این شعری که سرودم هم جزو همون شعر بالا بود که دریغا الان دیگه این بخش، بالای تاپیک تالارهای ادبیات و شعرکده نشون داده نمیشه، اما دوست دارم اینجا بمونه"​

...به یادگار...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[PETRØVA.MIR]

درود من نثارتان، ای پاسدارانِ خیالِ بر زمین،
پرورده‌یِ آن آفریدگارِ اعجازِ بی‌قرین.
به نامِ او که برتر است از هر نام و نشان،
نگهدارِ هستی و گستراننده‌یِ این جهان.
او که برکشید سپهر را و گردانید روان،
دمید در هر تن، روحی از افلاکیان.
کنون گرد آییم، ای یارانِ دیرین،
به نامِ اهورایِ پاکِ سخن، ای دلیرانِ آیین!
بشنو از وطن، آن گهواره‌یِ جانِ ما،
که سر بر زانویش نهیم، رها از هر غم و بلا.
نه این خاکِ معمولی، که گنجینه‌یِ رازِ ماست،
که مهدِ اهورایِ نور، زَروانِ سرافرازِ ماست.
ایران، این مهدِ خدایانِ کهن،
که نورش چکیده ز هر انجمن.
زِ یارانِ کیوان و زِ دادِ جمشیدِ نیک‌نهاد،
که بر تختِ زرین نشست و گشود ره به داد.
در تاریکیِ شب، در اندوهِ سالیانِ سخت،
رسیدیم کنون، به خورشیدِ آلِ پاک‌سرشت...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.