سالهاست که دارم برای نوشتن تمرین میکنم، یک عالمه آزمون و خطا، یک عالمه مطالعه، یک عالمه داستانهایی که راهی زبالهدونی شدن، یک عالمه سروکلهزدن با ایدههای مختلف، مدتها رایتر بلاکی، برای مدتها روزانه نوشتن هزاران کلمه بهشکلی دیوانهوار، دستوپنجه نرمکردن با کمالگرایی... و دقیقا یازده سال طول کشید تا بفهمم تنها روشی که روی من جواب میده و باعث میشه که از نوشتن دست نکشم، داشتن آلفا ریدره!
بزرگترین خوشبختی برای من پیداکردن دوستی بود که بلد بود نقد کنه، نقاط قوت و ضعفم رو بهم بگه، شخصیتهام رو کنکاش کنه و وفادارانه پابهپام جلو بیاد.
این روزها هرچیزی که مینویسم رو، حتی اگه فقط اندازهی یک پست داستان کوتاه باشه، اول برای اون میفرستم و اینجوریه که تقریباً هیچ روز من بدون...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.