متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | صائب تبريزی

[~•°REZ-FA°•~]

لب نهادم به لب یار و سپردم جان را
تا به امروز بدین مرگ، نمرده‌ست کسی
***
طوطی از خاموشیِ آیینه می‌آید به حرف
مُهر خاموشی به لب زن تا به دل گویا شوی

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

همه شب من دل خود می‌خورم از تنهایی
تا خیال تو انیس شب تنهایی کیست
***
به مستی بی‌طلب بوس از دهان یار می‌ریزد
ثمر چون پخته گردد خود به خود از بار می‌ریزد

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

تار و پود موج این دریا به هم پیوسته است
می‌زند بر هم جهان را، هر که یک دل بشکند!
***
مصرع برجسته هیهات است از خاطر رود...
چون کند صائب فرامشْ قدّ دلجوی تو را؟


#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

در تماشایِ "تو" از بس کرده‌ام قالب تهی
هر که می‌بیند مرا بی جان تصور می‌کند
***
تَرک یاران کرده‌ای، ای بی‌وفا یار این کُنَد؟
دل ز پیمان برگرفتی هیچ دلدار این کُنَد؟

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

کسی‌که با تو نشد آشنا، که را دارد؟
تو را کسی که ندارد، چه آشنا دارد؟
***
آب و رنگ صورت ظاهر دو روزی بیش نیست
حسن خلاق جمیل از «روی زیبا» بهتر است...

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

صبر بر جور فلک کن تا برآیی رو سفید
دانه چون در آسیا افتد، تحمل بایدش
***
زِ گاهواره تسلیم کُن سفینه‌ی خویش
میان بحر بلا در کنار مادر باش

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

قدم به کلبه من رنجه گو نسازد یار
مرا ز وعده او، ذوقِ انتظار بس است
***
ز روی گرم، کار مهر تابان می‌کند ساقی
ازین میخانه کس با دامن‌تر بر نمی‌گردد


#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

به حرف اگر ندهم دل ز بی‌حضوری نیست
تو چون به حرف درآیی دلی نمی‌ماند...
***
ننگ کفر من به فریاد آورد ناقوس را
می‌‌کشد ایمان من در خون لب افسوس را

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

ز تلخ گوییِ من، عیشِ عالمی تلخ است
به بوسه‌ای چه شود گر مرا دهان بندی...
***
غافل مشو ز پاس دل بیقرار ما
کاین مرغ پرشکسته قفس‌ها شکسته است

#صائب_تبریزی

 

[~•°REZ-FA°•~]

خزان ز جمع دل پاره پاره فارغ شد
مرا همان جگر پاره پاره در پیش است
نرفت چون به گداز از فراق، دانستم
که جان سخت من از سنگ خاره در پیش است

#صائب_تبریزی