غمکده

.ARMIN · 10/5/20

ز خاک کوی تو هر خار سوسنی است مرا		به زیر زلف تو هر موی مسکنی است مرا
برای آنکه ز غیر تو چشم بردوزم		به جای هر مژه بر چشم سوزنی است مرا
ز بسکه بر سر کوی تو اشک ریخته‌ام		ز لعل در بر هر سنگ دامنی است مرا
فلک موافقت من کبود درپوشید		چو دید کز تو بهر لحظه شیونی است مرا
از آن زمان که ز تو لاف دوستی زده‌ام		بهر کجا که رفیقی است دشمنی است مرا
هر آنکه آب من از دیده زیر کاه تو دید		یقین شناخت که بر باد خرمنی است مرا
به دام عشق تو درمانده‌ام چو...

.ARMIN · 10/5/20

به زبان چرب جانا بنواز جان ما را		به سلام خشک خوش کن دل ناتوان ما را
ز میان برآر دستی مگر از میانجی تو		به کران برد زمانه غم بی‌کران ما را
به دو چشم آهوی تو که به دولت تو گردون		همه عبده نویسد سگ پاسبان ما را
ز پی عماری تو چه روان کنیم مرکب		چو رکیب تو روان شد چه محل روان ما را
به سرا و مجلس خود مطلب نشانی ما		چو تو بر نشان کاری چه کنی نشان ما را
گله‌ی فراق گفتم که نه نیک رفت با		به کرشمه مهر برنه پس از این زبان ما را
به تو درگریخت خاقانی و جان فشاند بر...

.ARMIN · 10/5/20

بر سر کرشمه از دل خبری فرست ما را		به بهای جان از آن لب شکری فرست ما را
به غلامی تو ما را به جهان خبر برآمد		گرهی ز زلف کم کن، کمری فرست ما را
به بهانه‌ی حدیثی بگشای لعل نوشین		به خراج هر دو عالم، گهری فرست ما را
به دو چشم تو که از جان اثری نماند با ما		ز نسیم جانفزایت، اثری فرست ما را
ز پی مصاف هجران که کمان کشید بر ما		ز وصال مردمی کن، حشری فرست ما را
مگذار کز جفایت دل گرم ما بسوزد		ز وفا مفرحی کن، قدری فرست ما را
به تو درگریخت خاقانی و دل فشاند بر...

.ARMIN · 10/5/20

گرنه عشق او قضای آسمانستی مرا		از بلای عشق او روزی امانستی مرا
گر مرا روزی ز وصلش بر زمین پای آمدی		کی همه شب دست از او بر آسمانستی مرا
گرنه زلف پرده سوز او گشادی راز من		زیر این پرده که هستم کس چه دانستی مرا
بر یقینم کز فراق او به جان ایمن نیم		وین نبودی گر به وصل او گمانستی مرا
آفت جان است و آنگه در میان جان مقیم		گرنه در جان اوستی کی باک جانستی مرا
مرقد خاقانی از فرقد نهادی بخت من		گر به کوی او محل پاسبانستی مرا

.ARMIN · 10/5/20

ای پار دوست بوده و امسال آشنا		وی از سزا بریده و بگزیده ناسزا
ای سفته در وصل تو الماس ناکسان		تا کی کنی قبول، خسان را چو کهربا
چند آوری چو شمس فلک هر شبانگهی		سر بر زمین خدمت یاران بیوفا
آن را که خصم ماست شدی یار و همنفس		با آنکه کم ز ماست شدی یار و آشنا
الحق سزا گزیدی و حقا که در خور است		پیش مسیح مائده و پیش خر گیا
بودیم گوهری به تو افتاده رایگان		نشناختی تو قیمت ما از سر جفا
بی‌دیده کی شناسد خورشید را هنر		یا کوزه گر چه داند یاقوت را...

.ARMIN · 10/5/20

.ARMIN · 10/5/20

درد زده است جان من میوه‌ی جان من کجا		درد مرا نشانه کرد درد نشان من کجا
دوش ز چشم مردمان اشک به وام خواستم		این همه اشک عاریه است اشک روان من کجا
او ز من خراب دل کرد چو گنج پی نهان		من که خرابه اندرم گنج نهان من کجا
یار ز من گسست و من بهر موافقت کنون		بند روان گسسته‌ام انس روان من کجا
گه گهی آن شکرفشان سرکه فشان ز لب شدی		گرم جگر شدم ز تب سرکه‌فشان من کجا
روز به روز بر فلک بخشش عافیت بود		آن همه را رسیده بخش ای فلک آن من کجا
ناله‌ی خاقانی اگر دادستان شد...

.ARMIN · 10/5/20

.ARMIN · 10/5/20

گر مدعی نه‌ای غم جانان به جان طلب		جان چون به شهر عشق رسد نورهان طلب
خون خرد بریز و دیت بر عدم نویس		برگ هوا بساز و نثار از روان طلب
دی یاسجی ز ترکش جانانت گم شده است		دل و اشکاف و یاسح او در میان طلب
گر نیست گشتی از خود و با تو توئی نماند		از نیستی در آینه‌ی دل نشان طلب
تا از طلب به یافت رسی سالهاست راه		بس کن حدیث یافت طلب را به جان طلب
خاقانیا پیاده شو از جان که دل توراست		بر دل سوار گرد و فلک در عنان طلب
اقطاع این سوار ورای خرد شناس

...

.ARMIN · 10/5/20

م**س.ت تمام آمده است بر در من نیم شب		آن بت خورشید روی و آن مه یاقوت لب
کوفت به آواز نرم حلقه‌ی در کای غلام		گفتم کاین وقت کیست بر در ما ای عجب
گفت منم آشنا گرچه نخواهی صداع		گفت منم میهمان گرچه نکردی طلب
او چو در آمد ز در بانگ برآمد ز من		کانیت شکاری شگرف وینت شبی بوالعجب
کردم برجان رقم شکر شب و مدح می		کامدن دوست را بود ز هر دو سبب
گرنه شبستی رخش کی شودی بی‌نقاب		ورنه میستی سرش کی شودی پر شغب
گفتم اگرچه مرا توبه درست است لیک		درشکنم طرف...

** غمکده **