-*-*ابیات ناب ناب-*-*

[.ARMIN]

بر مفرش خاک خفتگان می‌بینم		در زیرزمین نهفتگان می‌بینم
چندانکه به صحرای عدم مینگرم		ناآمدگان و رفتگان می‌بینم

□

 

[.ARMIN]

تا چند اسیر عقل هر روزه شویم		در دهر چه صد ساله چه یکروزه شویم
در ده تو بکاسه می از آن پیش که ما		در کارگه کوزه‌گران کوزه شویم

□

 

[.ARMIN]

چون نیست مقام ما در این دهر مقیم		پس بی می و معشوق خطائیست عظیم
تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیم		چون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم

□

 

[.ARMIN]

خورشید به گل نهفت می‌نتوانم		و اسراز زمانه گفت می‌نتوانم
از بحر تفکرم برآورد خرد		دری که ز بیم سفت می‌نتوانم

□

 

[.ARMIN]

دشمن به غلط گفت من فلسفیم		ایزد داند که آنچه او گفت نیم
لیکن چو در این غم آشیان آمده‌ام		آخر کم از آنکه من بدانم که کیم

□

 

[.ARMIN]

مائیم که اصل شادی و کان غمیم		سرمایه‌ی دادیم و نهاد ستمیم
پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم		آئینه‌ی زنگ خورده و جام جمیم

 

[.ARMIN]

من می نه ز بهر تنگدستی نخورم		یا از غم رسوایی و مستی نخورم
من می ز برای خوشدلی میخوردم		اکنون که تو بر دلم نشستی نخورم

□

 

[.ARMIN]

من بی می ناب زیستن نتوانم		بی باده کشید بارتن نتوانم
من بنده آن دمم که ساقی گوید		یک جام دگر بگیر و من نتوانم

□

 

[.ARMIN]

هر یک چندی یکی برآید که منم		با نعمت و با سیم و زر آید که منم
چون کارک او نظام گیرد روزی		ناگه اجل از کمین برآید که منم

□

 

[.ARMIN]

یک چند بکودکی باستاد شدیم		یک چند به استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که ما را چه رسید		از خاک در آمدیم و بر باد شدیم

□