متون و دلنوشته‌ها فلسفه از دل

[Mélomanie]

دستت را به من بده
از اتش بگذریم
انان که سوختند
همه تنها بودند...​

 

[Mélomanie]

ادم برفی ها هم یار نمی گیرند...​

 

[Mélomanie]

برف می بارد و من صدای بال فرشته ها را می شناسم
پر از رقص زمستانند و در این هیاهوی برفی یک نفر سرنوشت را دزدید و تقدیم تو کرد!​

 

[Mélomanie]

میریزم ریز ریز چون برف
که هرگز هیچکس ندانست تکه های خودکشی یک ابر است!​

 

[Mélomanie]

چرا باغ در انتظار برف خود را عریان می کند؟!​

 

[Mélomanie]

در آنجا که برق شمشیر طمع در فضای اندیشه بلند می شود
بیشترین جایی است که عقل
به زمین در میغلتد...!
​

 

[Mélomanie]

فرقی نمی کند گودال ابی کوچک باشیم یا دریایی بیکران!
زلال که باشیم
اسمان در ما پیداست!
​

 

[Mélomanie]

وقتی دلیل خوابیدنت فرار از بیداری باشد
تمام شده ای!
تمام...​

 

[Mélomanie]

قسم به پرستو
آن گاه که جفتش می میرد
و تنها به آشیانه باز می گردد
چه غروب غریبی! ​

 

[Mélomanie]

اشتباه می‌کنند بعضی‌ها
که اشتباه نمی‌کنند!
باید راه افتاد،
مثل رودها که بعضی به دریا می‌رسند
بعضی هم به دریا نمی‌رسند.
رفتن، هیچ ربطی به رسیدن ندارد! ​