مهم سری اول مجموعه دلنوشته‌های گروهی | کاربران انجمن یک رمان

[ANAM CARA]

بسم الله الرحمن الرحیم



با سلام خدمت کاربران عزیز انجمن یک رمان
اول از همه در مورد این تاپیک توضیح بدم.
قراره از این به بعد شما دلنویسای عزیز که دلنو‌شته‌هاتون موضوع مرتبطی با هم ندارن، نوشته‌های خودتون رو در این تاپیک ارسال کنید.
هر زمان تعداد پست‌ها به 35تا برسه به بخش ویرایش منتقل میشه و در نهایت بعد از ویراستاری روی سایت قرار می‌گیره.
اما یک‌سری شرایط برای فعالیت در این تاپیک وجود دارد.

قوانین:
1. دلنوشته‌هایی که کمتر از 5 خط داشته باشن حذف...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[RAPUNZEL]

***
«خنجر»
خیانت، خنجر است!
در آتش فریب آفریده شده، با تیغه‌ی تیز و نابخشودنی‌اش که زره اعتماد را سوراخ می‌کند. گرگی در لباس میش؛ که در سایۀ وفاداری پرسه می‌زند، فقط به انتظار ضربه زدن در زمانی که کمتر گمان می‌بری!
چشم بستنش، نقلِ رقصیدن روی یک طناب محکم است که بین جهل و حقیقت، تعادل گذاشته اما خطر سقوط در ورطه‌ی درد را به خاطر می‌اندازد.
دردش؛ سمفونی رویاهای از هم پاشیده‌ است. مانند گل سرخی فریبنده با خار‌های پنهان، که زیبایی این امانت را با نیشش، خدشه‌دار می‌کند و ردی از گلبرگ‌های پژمرده را به دنبال خود بر جای می‌گذارد!
اما همان‌طور که ققنوس از خاکستر برمی‌خیزد، ما نیز می‌توانیم از خاکستر خیانت برخیزیم، حال که ارواحمان در شعله‌های سختی آبدیده شده است، تنها با در...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[RAPUNZEL]

***
«مار احساسات»
عشق، مانند یک مار پیتون است که با آغوشی آرام به دور قلب می‌پیچد و گرما و شکوه را فراهم می‌کند. درست همان‌طور که مار پیتون با هدف و قدرت حرکت می‌کند، عشق هم در فراز و نشیب‌های یک رابطه با انعطاف‌پذیری و قاطعیت جلو می‌رود؛ دو روح را در پیوندی قرار می‌دهد که در آزمون زمان مقاومت می‌کنند.
از سوی دیگر، خیانت یک افعی‌ست!
ناگهان و بی‌اخطار ضربه می‌زند و زهر دروغ و نیرنگ خود را به هستۀ باورت تزریق می‌کند!
مثل نیش افعی، خیانت هم می‌تواند زخم‌هایی بر جای بگذارد؛ زخم‌هایی کُشنده بر پایه‌های پیوندی که زمانی محکم بود... .
در رقص پیچیده بین عشق و خیانت، باید با احتیاط قدم گذاشت. همان‌طور که مار پیتون می‌تواند هم جذاب و هم خفه‌کننده باشد، عشق نیز از این قاعده...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[RAPUNZEL]

***
«باغ زندان»
در باغ ذهنم، افکار مانند «غنچه‌گل‌هایی» ظریف شکوفا می‌شوند.
هر گلبرگ تکه‌ای از درونی‌ترین خواسته‌ها و ترس‌های من!
سرگردان در این هزارتوی احساسات هستم؛ به دنبال کلیدی برای گشودن رازهای روح.
همچون پرنده‌ای که در قفس گرفتار شده، رویاهایم در برابر میله‌های واقعیت بال می‌زنند و آرزوی اوج گرفتن برفراز ابرهای تردید را در سر می‌پرورانند.
من زندانی ناامنی‌های خویشم که در زنجیر توقع و شک به خود، گرفتار شده‌ام.

«به قلم: راپونزل»​

 

[RAPUNZEL]

***
«گل داوودی»
مانند پروانه‌ای که از دل گل داوودی خود بیرون می‌آید، لرزه‌های تغییر را در اعماق روحم احساس می‌کنم.
سفر خودیابی همیشه آسان نیست؛ زیرا برای رویارویی با سایه‌های گذشته و در آغوش کشیدن نور آینده، به شجاعت نیاز است.

«به قلم: راپونزل»​

 

[RAPUNZEL]

***
«دریای ذهن»

در لحظات آرام تنهایی، خود را در دریایی از افکار گم می‌کنم که با هر موج، نیرویی بی‌امان به سواحل ذهنم می‌کوبد!
من، سرگردانی در گستره‌ی وسیع آگاهی خویشم که میان هرج‌ومرج تردید به دنبال تکه‌هایی از حقیقت می‌گردم.

«به قلم: راپونزل»​

 

[RAPUNZEL]

***
«تکامل»

مانند مسافری تنها در سرزمینی بیگانه، در پیچ و خم‌های چشم‌انداز درونی خود حرکت می‌کنم و هر قدم، مرا به هسته‌ی وجودم نزدیک‌تر می‌سازد.
من پازلی هستم با تکه‌های گم‌شده؛ ملیله‌ای که در انتظار بافته‌شدن و داستانی در انتظار روایت.

«به قلم: راپونزل»​

 

[RAPUNZEL]

***
«آینه»

در آینه‌ی درون نگری، ما انعکاسی از خویش را می‌بینیم:
کسی که زمانی بودیم، کسی که هستیم و کسی که آرزو داریم باشیم.
یک اثر در حال پیشرفت، یک شاه‌کار در حال ساخت؛ ما بوم نقاشی هستیم در انتظار هنرنمایی با رنگ‌های تجربه و خرد!

«به قلم: راپونزل»​

 

[RAPUNZEL]

***
«باغ دل»

عشق را همچون باغی تصور کنید که در آن بذرهای محبت کاشته می‌شوند و پرورش می‌یابند تا همچون ملیله‌ای از احساسات، شکوفا شوند.
عشق، مانند گل رزی لطیف، گلبرگ‌هایش را باز می کند و لایه‌هایی از زیبایی و پیچیدگی را آشکار می‌سازد که روح را مجذوب خویش می‌کند. عشق ملودی‌‌ای است که در قلب طنین انداز می‌شود، ریتمی‌ است که در رگ‌ها جریان می‌یابد و هارمونی که در اعماق روح طنین انداز می‌شود.

«به قلم: راپونزل»​

 

[RAPUNZEL]

***
«نیش تیغ»

در اعماق روحش، نیش تیز خیانت را همچون تیغی که در قلبش فرو رفته احساس می‌کند. اعتمادی که او زمانی بسیار عزیز داشت، فروپاشیده و زخمی بر جای گذاشته که التیام نمی‌یابد.
کسی که دوستش می‌داشت و به او اعتماد کرده بود، علیه او روی آورده است، و سایه‌هایی از شک و ناامیدی را بر پیوند روزگار عزیزشان افکنده است.
و حال مشکل اینجاست: آیا دل‌های خنجر خورده پیگرد قانونی دارند؟

«به قلم: راپونزل»

​