شاعرانه مه نوا "سرود سپیده‌دمان"

[PETRØVA.MIR]

**مانیفست سایه‌ها و سرودهای جاودان: شعرکده‌ی اشعار اساطیری و ادبیات آیینی**​

***
در عمیق‌ترین زوایای زمان، جایی که نور و تاریکی در آغوش یکدیگر فرو رفته‌اند، ادبیات و شعر به مثابه‌ی نقشه‌های روح و نمادهای آیینی برای سفرهای درونی و بیرونی انسان، همچون نجوایی مقدس، در دل شب‌های زمهریری به گوش می‌رسند. این شعرکده، معبدی است که...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Eccedentesiast]

"فرود پرسفونه به جهان سایه‌ها"​

در زمهریر شب،
آنجا که نور در سردی خاک فرو می‌ریزد،
پرسفونه، گل سرخِ بهشت،
در چنگال‌های سردِ سرنوشت،
از دستان دیوی با قلبی سیاه
به جهان سایه‌ها فرو کشیده می‌شود.
***
آسمان در مرثیه‌ای مه‌آلود،
زاری می‌کند،
هر گامی که پرسفونه بر دل سرد خاک می‌نهد،
صدای شکستن گل‌های بهار
در قلب زمین می‌پیچد.
***
او، فرزند آفتاب،...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Eccedentesiast]

"برخورد تایتان‌ها"​

در آن دشت‌های باستانی،
در دل مه‌هایی که خورشید را می‌بلعند،
تایتان‌ها، خدایان پیشین،
با غرشی همچون طوفان،
به نبردی سرنوشت‌ساز گام نهادند.
***
آسمان می‌لرزید از خشمِ آن پهلوانان،
و زمین، چون دلیلی برای لرزیدن،
در زیر پاهایشان درهم شکست.
کوه‌ها، ستون‌های جهان،
در صدای شکسته‌شان،
به سوی آسمان...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[❁HorZad]

"ورود آپولون به جهان سایه‌ها"​

به جای صعود به قله‌ی جادویی نور، بر روی شانه‌های سرد و نمور قلمرو سایه‌ها فرود آمد.
آپولون پیانو را برداشت و سعی کرد با رقص انگشتانش بر روی آن صفحه سیاه و سفید، که برایش تداعی نور و تاریکی بود، زیباترین موسیقی‌اش را برای جاری شدن به گوش‌های خواب رفته سایه‌های نمور بنوازد.
در قلمرویی که راستی بخاطر عدم اثبات بی‌گناهی، مجرم شناخته شده و با سکوت نابجایش، در...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[❁HorZad]

"پیوندی در نور"​

صدای نازک الهه عشق در معبد بزرگ طنین انداخت و سکوتش را در هم شکست
- بزرگواران و نیکو سیرتان اینک می‌خواهم در پیشگاه زئوس کبیر که شاهد بر آشکار و نهان ماست، در این روز فرخنده، پیوند عشق را میان این دو جوان جاری سازم.
چشم های نیلگونش را به آنها دوخت و حینی که دامن سپید و نگارین شده با ذرات طلای لباسش را بالا گرفته بود تا زمین نخورد، مقابل...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Mobina.Yahyazade]

​

شعر درخت سکوت​

درختی در باغ هست که در خیالاتم میوه داده و نامی ندارد،
من آن را درخت سکوت می‌نامم.
آوازهای ناگفته در زیر برگ‌هایش جای دارد
خسته و خاموش، برگ‌های آن را ناظر می‌دارم
بالاتر از شاخه‌ها، کفشدوزک‌ها پرواز می‌کنند
آنان نماد امیدند، اما در من بیداری نمی‌آورند.
اوقاتی هست که برگ‌های خشکش را شمرده،
به این فکر می‌کنم که...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.