- تاریخ ثبتنام
- 30/9/25
- ارسالیها
- 76
- پسندها
- 821
- امتیازها
- 4,848
- مدالها
- 6
- نویسنده موضوع
- #21
***
آریان شرمزده، ناراحت و نگران سرش را پایین انداخته و آرام با دستهای از موهای قهوهای رنگش بازی میکرد. کفشهای لیانا که کلافه قدم رو میرفت از مقابل چشمانش میگذشت و صدای کشیده شدنشان به کف سنگی خانه در گوشش میپیچید. ایوان نیز به تیرک چوبی کنار راه پله تکیه داده بود و در سکوت به داروی آریان که حال چندین قوطی از آن بر روی میز کوچکی قرار داشت خیره شده بود، هنوز نتوانسته بود به احساساتش پی ببرد و در میان انتخاب خشم، ترس و ناراحتی دست و پا میزد.
بالاخره لیانا ایستاد. آریان باخیال اتمام بحث سر بلند کرد، اما لیانا با جملاتی خشمگینانه و سرزنشگر، غافلگیرش کرد.
- من واقعاً نمیفهمم! آریان تو مگه بچهای که باید بهت گوشزد کنم داروهات رو بخوری؟ ببینم تو متوجه هستی چیکار کردی؟...
آریان شرمزده، ناراحت و نگران سرش را پایین انداخته و آرام با دستهای از موهای قهوهای رنگش بازی میکرد. کفشهای لیانا که کلافه قدم رو میرفت از مقابل چشمانش میگذشت و صدای کشیده شدنشان به کف سنگی خانه در گوشش میپیچید. ایوان نیز به تیرک چوبی کنار راه پله تکیه داده بود و در سکوت به داروی آریان که حال چندین قوطی از آن بر روی میز کوچکی قرار داشت خیره شده بود، هنوز نتوانسته بود به احساساتش پی ببرد و در میان انتخاب خشم، ترس و ناراحتی دست و پا میزد.
بالاخره لیانا ایستاد. آریان باخیال اتمام بحث سر بلند کرد، اما لیانا با جملاتی خشمگینانه و سرزنشگر، غافلگیرش کرد.
- من واقعاً نمیفهمم! آریان تو مگه بچهای که باید بهت گوشزد کنم داروهات رو بخوری؟ ببینم تو متوجه هستی چیکار کردی؟...
آخرین ویرایش
