در حال تایپ رمان الیسیان | توکا راد کاربر انجمن یک رمان

[TWCA]

دست مارینا را که همانند جنازه‌ای بی‌جان شده بود را در دست گرفت و نبض او را گرفت، به ملکه خیره شد و با صدای آرامی که گویا از ته چاه در می‌امد ل*ب زد:
- ملکه چیزی نیست نگران نباشید، قبل از به قصر آمدن چه چیزی شده بود؟
ملکه به واهیک خیره شد، نمی‌توانست بگوید کسی قصد جان‌ او را کرده است.
به طبیب خیره شد، آب دهانش را قورت داد، با زبانش ل*ب‌های خود را تر کرد و گفت:
ـ از سگ‌های جنگل ازن ترسیده است، شما می‌دانید سگی دارند همچو گرگ!
طبیب به ملکه خیره شد و دست مارینا را بر روی تخت گذاشت. از جای خود بلند شد و گفت:
ـ نگران نباشید، این بی‌هوشی تنها از ترس و نگرانی‌ست بانوی من. هر چقدر که می‌توانید او را از ترس و نگرانی‌ها دور نگه دارید.
جعبه‌اش را برداشت و مجددا دستی به...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[TWCA]

به چشم‌هایش خیره شده بود، با لحن آرام و مهربانی گفت:
ـ نمی‌دانم چگونه قدردان این محبت شما باشم، ولیکن خوشا به سعادت والدین تو!
واهیک لبخندی به ل*ب زد و گفت:
ـ با اجازه‌ی شما ملکه می‌خواهم به بانو شمشیر زنی، تیراندازی را آموزش دهم.
ملکه دستش را از شانه‌ی او برداشت، به رخسار رنگ پریده دخترک خود نگاهی انداخت و به این فکر افتاد که اگر بلایی به سرش می‌امد‌ چه باید می‌کرد؟ بعد از چند دقایقی به واهیک نگاهی انداخت و مردد گفت:
ـ در داشتن مهارت شما شکی نیست و من نیز مشکلی با آموزش او ندارم؛ اما همه می‌دانیم هر شخص نیرویی دارد برای مردم عادی این نیرو دیده نمی‌شود اما برای ما… .
کمی مکث کرد و به سمت پنجره‌ی بزرگ اتاق قدم گذاشت. به باغ بزرگ قصر خیره شد و گفت:
ـ اگر نیروی وجود او...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[TWCA]

مهربانی او مرا این‌گونه به وجد آورده بود. لباس‌های خاکی‌اش را تمیز و مرتب کرده بود. موهای بلند قهوه‌ای خود را بسته بود و با یک‌ دستمال سر مخصوص شمشیر زنی را به سر بسته بود. رخسارش همانند کودک دو ساله بود شیرین و دوست داشتنی. لبخندی به لب زدم و سلامی زیر لب زمزمه کردم. هنوز سردرد عجیبی داشتم. واهیک لبخندش را به سخن گفتن بخشید و گفت:
ـ درود بانوی من، حالتان چطور است؟
نگاهم را از واهیک گرفتم و به اتاق مادرم خیره شدم، نکند حال مادرم نیز بد شده باشد؟ نگران به واهیک نگاهی انداختم، لبخند هنوز برلبانش بود، با صدایی که قصد کنترل استرس و نگرانی‌اش را داشتم گفتم:
ـ اری، من خوب هستم، حال مادرم چطور است؟ چه بلایی بر سرم آمده؟
واهیک همانند قبل آرام و متین ایستاده بود. لبخندش او را...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[TWCA]

به چشم‌های واهیک خیره شدم و ل*ب زدم:
ـ نه چیزی نیست شاهزاده، از تمرین چه چیزی سخن می‌گفتید؟
یک دستش را پشت کمرش جای داد و گفت:
ـ زین پس باید شمشیرزنی، تیراندازی یاد بگیرید.
دست‌هایم را بر روی پای خود گذاشتم، دلم برای پدرم تنگ شده است. نمی‌دانم این جنگ کی تمام می‌شود و دوباره مرا فرزند خود خطاب می‌‌کند. نفسی عمیق می‌کشم، به واهیک خیره شدم و به فکر اریک افتادم. آخر چرا به جانم افتاده است؟ چرا قصد جانم را کرده است؟ چرا می‌خواهد مرا به قتل برساند؟ نکند… نمی‌دانم چه کار باید کرد. نگران مادر خود هستم و سردرگم ل*ب می‌زنم:
ـ خبری از جنگ دارید؟
واهیک لبخندی زیبا به ل*ب زد و قدمی به عقب برداشت و گفت:
ـ جنگ به خوبی پیش می‌رود بانوی من، من بیرون منتظر شما هستم.
از اتاق خارج...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[TWCA]

نگاهی به چشم‌هایم کرد، لبخند رضایت بخشی زد، چقدر این لبخند زیبای او را دوست داشتم؛ اما یک چیز عجیبی در چشم‌هایش موج می‌زد. نمی‌دانم شاید نگران است، حق دارم یکی از فرزندانش به جنگ رفته و شاید برنگردد دیگری هم قاتل جان پیدا کرده است. دستش را روی شانه‌ام گذاشت و گفت:
- اجازه‌ی این کار را گرفته است، او تنها می‌خواهد از تو مراقبت کن، خوب یاد بگیر تا از خود دفاع کنی.
تعظیم کردم، نگاهش هنوز نگران بود، به سمت اتاق خود قدم گذاشتم. لباسی را که پدرم دستور داده بود تا برایم بدوزند را از کمد بیرون کشیدم. لباس جنگ بود! آیا مردمان عادی هم به فرزندان خود به عنوان یک کادو لباس جنگ هدیه می‌دهند؟ شانه‌ی چوبی خود را از روی میز برداشتم، موهای حنایی خود را شانه زدم. چقدر دلم برای پدرم تنگ...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.