دلنوشته ‎مُخَیَّلهٔ پنهانِ عشق | الف.قاف کاربر انجمن یک رمان

[Avina⁽ⁿⁱᶜᵏⁿᵃᵐᵉ:ᴬˢᴬᴸ⁾]

نام:مُخَیَّلهٔ پنهانِ عشق
نویسنده:الف.قاف
مقدمه:
می خواهم تو‌ را آنقدر بشناسم که سکوتت را هم فرمان بدانم.
تو مسیر را بگو تا من با چشم های بسته قدم بردارم و بار شانه هایم را زمین بگذارم.
اعتماد؟چه کلمه ای فرا تر از آن وجود دارد؟نمیدانم‌ ،اما معنایش را در چشمان مشکی و درخشان تو می خوانم و با عشق از آن پیروی می کنم.
این بار را رحم‌ کن و منتی بر سرم بگذار که من با تو می خواهم به مقصد برسم.
اگر با من باشی،فشار های دنیا جرات تهدید من را ندارند.
مسیر از تو،قدم از من
چشم از تو،اشک از من
پیشانی از تو،بوسه از من
کنترول از تو،آرامش از من
پس لایق باش و دست هایم را رها نکن!

 

[-SETAREH-]

•| بسم رب القلم |•
آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
***
قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"
پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد دل‌نوشته بدهید. توجه داشته...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Avina⁽ⁿⁱᶜᵏⁿᵃᵐᵉ:ᴬˢᴬᴸ⁾]

گل های رنگارنگ با بوهای بهشتی را از دستانت می گیرم،عطرشان هر چند رویایی اما من عطر تن تو‌ را به همه ی گلبرگ ها ترجیح می دهم.

راستش را بخواهی گل ها همیشه بهانه هستند و فقط وظیفه دارند بگویند «تو به یاد من هستی!»

حیف،حتی اگر گل هایت را درون آب هم‌ بگذارم عمرشان را به بقای عشق ما می دهند و زود می میرند.

نمیدانم لمس من را چطور حس میکنی اما من می خواهم به جای گل ،دوتا دستم را کنار سینه مردانه ات بگذارم و سرم را وسطش تکیه دهم،تا نغمه ضربان تو به سرنوشت گل ها دچار نشود.

یا سینه تو میتواند محراب من باشد و این هم سجده ی عبادت تو،پای من باشد گناه این کفر که به عشق تو‌ می ارزد.

 

[Avina⁽ⁿⁱᶜᵏⁿᵃᵐᵉ:ᴬˢᴬᴸ⁾]

دستم را روی رگ‌هایت می‌کشم.

پوست خوش‌رنگت با خط و خش‌هایی که کف دستت هست، به نقل فالگیرها داستان زندگی تو را روایت می‌کنند.
اما در کف دست‌های گرم تو، من کهکشان‌ها را می‌بینم.
صدف‌های بزرگ و سفید ناخن‌هایت!
حیف که بین خجالت و حسرتِ بوسه زدن جدا جدا به هر کدامشان، در عذابم.
دست‌های بزرگ تو، آخ که حرارتش روحم را نوازش می‌کند
و زبری‌اش، در اوج خشونت، تسکین‌دهنده است.
از ماساژ تک‌تک انگشت‌هایت، چنان لذت می‌برم که گویی کودکی موهای عروسکش را شانه می‌کند.
و پشت دست‌هایت
میل به بوسیدنش، غرور له شده‌ام را به جوش می‌آورد و تروما را در من زنده می‌کند. می‌خواهم درمان شوم؛ نه برای تو، اما به کمک تو.
می‌خواهم چشم‌هایم را ببندم و اعتماد کنم که اگر لب‌هایم روی دستت بلغزد،
ارزشم حفظ می‌شود،...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.