- تاریخ ثبتنام
- 20/5/26
- ارسالیها
- 10
- پسندها
- 24
- امتیازها
- 33
- نویسنده موضوع
- #11
بخش ۹: رازِ نوورا
- تو کی هستی؟ چرا خاندانهای ما رو اینطور بازی دادی؟
مردِ سیاه پوش آهسته چرخید. صورتش پشت نقابی تیره و صیقلی پنهان بود؛ اما چشمانش، همان چشمهای ساکت و بیدار، از میان شکافهای نقاب میدرخشیدند. نوری کبود از زیر پایش بالا میآمد و خطوط چهرهاش را شبیه مجسمهای از شب نشان میداد.
او گفت:
- بازی؟ نه، دختر دورو. این شهر هرگز بازی نبوده. فقط صحنهای بوده که در آن، همه را وادار کردهاند نقش خودشان را فراموش کنند.
لیانا یک قدم دیگر جلو رفت.
- اسم منو از کجا میدونی؟
مرد مکثی کرد؛ انگار برای نخستین بار، در صدایش چیزی شبیه اندوه پیدا شد.
- چون تو همان کسی هستی که نباید اینجا میبود.
همان کسی که اگر زودتر حقیقت را میفهمید، شاید خیلیها زنده میماندند.
آرن خنجرش را...
- تو کی هستی؟ چرا خاندانهای ما رو اینطور بازی دادی؟
مردِ سیاه پوش آهسته چرخید. صورتش پشت نقابی تیره و صیقلی پنهان بود؛ اما چشمانش، همان چشمهای ساکت و بیدار، از میان شکافهای نقاب میدرخشیدند. نوری کبود از زیر پایش بالا میآمد و خطوط چهرهاش را شبیه مجسمهای از شب نشان میداد.
او گفت:
- بازی؟ نه، دختر دورو. این شهر هرگز بازی نبوده. فقط صحنهای بوده که در آن، همه را وادار کردهاند نقش خودشان را فراموش کنند.
لیانا یک قدم دیگر جلو رفت.
- اسم منو از کجا میدونی؟
مرد مکثی کرد؛ انگار برای نخستین بار، در صدایش چیزی شبیه اندوه پیدا شد.
- چون تو همان کسی هستی که نباید اینجا میبود.
همان کسی که اگر زودتر حقیقت را میفهمید، شاید خیلیها زنده میماندند.
آرن خنجرش را...
آخرین ویرایش توسط مدیر
