در حال تایپ رمان انعکاس خاکستر | دیبا کریمی کاربر انجمن یک رمان

[Diba Karimi]

نام رمان:

انعکاس خاکستر

نام نویسنده:

دیبا کریمی

ژانر رمان:

درام، روانشناختی، معمایی، عاشقانه

کد رمان: ۵۸۳۳
ناظر: @ANAM CARA

خلاصه:
آنتوانت و مارگارت، خواهران دوقلویی هستند که در سایه‌روشنِ نبوغ و تاریکی حسادت رشد کرده‌اند. آنتوانت با ذهنی درخشان در فیزیک، همواره تحسین همگان را برمی‌انگیزد، در حالی که مارگارت خود را سایه‌ای محوشده در پسِ موفقیت‌های او می‌بیند. یک رویارویی پنهان در غروبی بارانی بر فراز پشت‌بام، حادثه‌ای هولناک رقم می‌زند که مسیر زندگی هر دو را برای همیشه تغییر می‌دهد. گناهی سنگین، خانواده را به مرز فروپاشی می‌کشاند و مارگارت را به راهی تاریک و جنون‌آمیز برای گریز از حقیقت می‌کشاند؛ بازی خطرناکی با هویت که در آن، مرز میان حقیقت و نقاب به آرامی محو می‌شود. اما خاکسترِ گذشته هنوز زنده است و با یک تلنگر ساده،...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[*یــگــانــه*]

«به نام داعیه‌ی سر متن‌ها»

نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین جامع تایپ رمان

آموزش قرار دادن رمان را در تاپیک زیر دنبال کنید.
نحوه‌ی قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران

و برای پرسش سوالات و...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Diba Karimi]

مقدمه:​

در اعماق تاریک‌ترین دهلیزهای روح انسان، مرز باریکی میان «عشق» و «نفرت»، میان «تمنایِ بودن» و «جنونِ نابود کردن» وجود دارد. ما کیستیم؟ آیا هویتی مستقل و قائم به ذات داریم، یا تنها بازتابی از نگاه، قضاوت و تمایل دیگران هستیم؟
این رمان، مرثیه‌ای است برای دو روح که در یک کالبدِ مکرر اسیر شدند. حکایتِ دختری که در سایه‌ی سنگین نبوغ خواهرش، نفس کشیدن را فراموش کرد و در تب‌وتاب دیده شدن، دست به انتخابی هولناک زد. اما فاجعه‌ی واقعی زمانی آغاز شد که او تصمیم گرفت برای گریز از تازیانه‌های گناه و برای چشیدن طعمِ دوست داشته شدن، خودش را در محرابِ گذشته قربانی کند و نقابِ مقتول را بر چهره‌ی قاتل بگذارد.
«انعکاس خاکستر» سفری است به ژرفای روان‌پریشی، گناه،...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Diba Karimi]

پاییز لندن همیشه بوی نم باران و سنگفرش‌های خیس می‌داد، اما برای مارگارت، این هوا بوی خفگی داشت. او پشت پنجره اتاق کوچک و مشترکشان ایستاده بود و به قطرات بارانی که روی شیشه سر می‌خوردند خیره شده بود. اتاق آن‌ها با خطی نامرئی به دو نیمه تقسیم شده بود؛ سمتی که متعلق به آنتوانت بود، پر بود از کتاب‌های ضخیم مکانیک کوانتومی، فرمول‌های پیچیده‌ای که با خطی ظریف روی کاغذهای کاهی یادداشت شده بودند، و مدال‌های کوچکی که نشان از نبوغ بی‌اندازه‌اش داشتند. در سمت دیگر، قلمرو مارگارت قرار داشت؛ چند رمان عامه‌پسند نیمه‌کاره، دفترچه‌هایی با ورق‌های خط‌خطی شده از سر کلافگی، و آینه‌ای کوچک که هر روز تصویری معمولی‌تر از خواهرش را به او نشان می‌داد.
صدای خنده‌های سبک و دلنشین آنتوانت از طبقه پایین به گوش...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Diba Karimi]

طبقه پایین خانه اسکار با نور گرم لوستر قدیمی و عطر دلنشین دارچین و سیب پخته تزیین شده بود. ویلیام اسکار، پدر خانواده، در حالی که عینک مطالعه‌اش را روی بینی جابجا می‌کرد، با دیدن نامه پذیرش دانشگاه امپریال، چشمانش خیس از غرور شد. او با دست‌های لرزان اما نیرومندش شانه آنتوانت را فشرد و با صدایی رسا گفت: «من همیشه می‌دونستم، دختر من! تو افتخار این خاندانی. خاندان اسکار بالاخره یک دانشمند به خودش دید!» آلیس، مادرشان، در حالی که پیش‌بند آشپزخانه را باز می‌کرد، اشک‌هایش را پاک کرد و آنتوانت را در آغوش کشید: «آه آنتوانتِ من، تو خستگی تمام این سال‌ها رو از تن ما درآوردی.»
مارگارت به آرامی از پله‌ها پایین آمد و در آستانه درگاه آشپزخانه ایستاد. او آنجا بود، اما هیچ‌کس متوجه حضورش نشد. حلقه گرم...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Diba Karimi]

چند روز بعد، هوای لندن سردتر و مه‌آلودتر از همیشه شد. غبار خاکستری‌رنگی مانند حریری سنگین روی سقف‌های شیروانی محله قدیمی اسکار کشیده شده بود. خانه در سکوتی سنگین فرو رفته بود؛ پدر و مادر برای خرید وسایل سفر تحصیلی آنتوانت، به مرکز شهر رفته بودند. آنتوانت در اتاقش با ذوق و شوق مشغول بستن چمدان‌هایش بود و کتاب‌های گران‌بهایش را یکی‌یکی با دقت جابجا می‌کرد. هر صدای برخورد کتاب‌ها با کف چمدان، برای مارگارت مانند ضربه‌ای به شقیقه‌اش بود.
مارگارت دیگر طاقت ماندن در آن چهاردیواری خفه‌کننده را نداشت. او از پله‌های فرار و باریک منتهی به پشت‌بام بالا رفت. پشت‌بام، تنها مکانی بود که حس می‌کرد به خودش تعلق دارد؛ جایی که باد سرد صورتش را می‌سوزاند و به او اجازه می‌داد در میان دودکش‌های سنگی و مه‌های...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.