متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | علیرضا آذر

[~•°REZ-FA°•~]

سَر بچرخان و باز جادو کن
مالِ دنیای خَر شدن هستم...
***
تو از فصل پاییز زیباتری
من از فصل پاییز تنهاترم


#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

نمی‌خواد بهترین جغرافیا باشی
همین پس کوچه‌های تنگ تهران باش!
***
انتهای همه پنجره‌ها دیوار است...
آخرین پنجره را هم که خودت می‌دانی!


#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

می‌شد از خود بگیرمت اما
زورِ بازو به دست‌هایم نیست
می‌شد از رفتنت گذشت اما
جان در اندازه‌های پایم نیست...

#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

دلم برای ماندنت ضعف می‌رود
بیا...
ماندنی شو
در آبادیِ شعرهایم
نگذار
کارم به ویرانی بکشد...

#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

همیشه رنگ و رو داری،
خیالِ خیره‌سر در من...
***
این خاصیت عشق است، باید بلدت باشم
سخت است ولی باید، در جذر و مدت باشم

#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

افتضاحم، تنشم، مثلِ دو شب مانده به عید
مثلِ دستان پدر در افقِ فقر و سکوت
مثلِ تنگِ عطشِ ماهی و اعصاب سگی
مثلِ خمیازه‌ی مادر وسط سیب و سقوط

#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

یک مرد که از چشم تو افتاد شکست
مرد است ولی خانه‌ات آباد، شکست
***
آن‌که تصمیم گرفت آتَشِ بَلوا باشَد
وَسَطِ مَغلَطه در مَغلَطه تَنها باشد

#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

دست‌کم هر دو سه شب سیر به فکرش هستم!
***
درد بزرگ سرطانی من... کهنه‌ترین داغ جوانی من...

#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

تبِ اندوه بگیرد بدنت را محکم
تک و تنها سفری رو به نهایت باشی
زیرِ دستان لحد غرقِ خجالت بشوی
تازه فکرِ قدغن‌های خدایت باشی


#علیرضا_آذر

 

[~•°REZ-FA°•~]

من که خود زاده‌یِ سرمایِ شبِ دی‌ماهم
بی‌تو با سردیِ بی‌رحمِ زمستان چه کنم؟!
***
لحظه، لحظه‌های هستی
با تــو اعتبــار داره...

#علیرضا_آذر