سخن بزرگان سخن بزرگان | ویلیام گلسر

[~•°REZ-FA°•~]

بهتر است تا جایی که امکان دارد همسرمان را در ارضای نیازهایش یاری کنیم. برای این منظور باید هفت عادت به اصطلاح، محبت‌آمیز تئوری انتخاب را با هفت عادت کنترل بیرونی جایگزین کنیم:
۱_ گوش دادن.
۲_ حمایت کردن.
۳_ تشویق کردن.
۴_ احترام گذاشتن.
۵_ اعتماد کردن.
۶_ پذیرفتن خصوصیات فردی طرف مقابل.
۷_ گفتگو کردن در مورد اختلاف نظرها.

 

[~•°REZ-FA°•~]

۱) انتقاد کردن
۲) سرزنش کردن
۳) گله و شکایت کردن
۴) غُر زدن
۵) تهدید کردن
۶) تنبیه کردن
۷) باج و انعام دادن
برای کنترل دیگران این عادات از این جهت مخرب هستند که اگر در بلندمدت و به طور دائم مورد استفاده قرار بگیرند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

آنچه یک رابطه‌ی زناشویی را تخریب می‌کند، ناسازگاری یا کمبود عشق و محبت نیست؛ بلکه رفتارهای مخربی است که هر یک از زوجین بلافاصله پس از ازدواج نسبت به یکدیگر در پیش می‌گیرند و زمانی که این رفتارهای مخرب را انتخاب می‌کنند، ناگزیر آن‌ها را ادامه می‌دهند تا این که پس از مدتی هر دو احساس بدبختی می‌کنند.

 

[~•°REZ-FA°•~]

پس اگرچه نمی‌توانیم دنیای مطلوب دیگران را کنترل کنیم؛ اما همواره می‌توانیم سعی کنیم تصاویر دنیای مطلوب آن‌ها را بشناسیم و به گونه‌ای رفتار کنیم که به آن تصاویر نزدیک باشد. بهترین راهنما برای خواسته‌های همسرمان این قانون طلایی است: طوری با دیگران رفتار کن که دوست داری دیگران با تو رفتار کنند. رایج‌ترین راه کنترل همسرمان که نتیجه استفاده از هفت رفتار مخرب است، دریغ کردن توجه و محبت از اوست.

 

[~•°REZ-FA°•~]

هرچند تمام این عادات مخرب هستند؛ ولی اولین عادت یعنی انتقاد کردن، از همه مخرب‌تر است. این رفتار به تنهایی یک زندگی را ویران می‌کند و اگر می‌خواهیم موقعیت یک زندگی سعادتمند را داشته باشیم، بیش از هر چیزی باید از آن بپرهیزیم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

فرضیه‌ی اصلی کنترل بیرونی این است که: اگر ما احساس ناخشنودی می‌کنیم، خودمان مسئول این احساس نیستیم؛ بلکه همیشه دیگران و رویدادهایی هستند که از کنترل ما خارج هستند؛ یا یک مشکل ساختاری و یا شیمیایی در مغزمان وجود دارد که باعث درد و رنجمان می‌شود. در این فرضیه، هرگز انتخاب کارهای ما، علت نارضایتی و بدبختی ما محسوب نمی‌شود. زوج‌های ناراضی که از کنترل بیرونی استفاده می‌کنند، معتقدند که: من مقصر نیستم. همسرم باعث و بانی تمام بدبختی‌های من است. پس وظیفه من است که با هر سختی که شده شیوه رفتار همسرم را نسبت به خودم تغییر بدهم و اصلاحش کنم.

 

[~•°REZ-FA°•~]

با همسرتان همان گونه رفتار کنید که با بهترین دوست خود رفتار می‌کنید.
***
زندگی مشترک ما بر تمام خواسته‌های شخصی هر کدام از ما اولویت دارد و در حال حاضر این نوع طرز تفکر مرکز تمام افکار ما شده است.

 

[~•°REZ-FA°•~]

اگر به جای این که خودتان را افسرده بدانید، بگویید که من افسرده بودن را انتخاب کرده‌ام، آن وقت مجبور می‌شوید به دنبال راه بهتری باشید تا انتخاب بهتر و مؤثرتری بیابید، نه این که دست روی دست بگذارید و منتظر باشید کسی یا چیزی پیدا شود و حال شما را بهتر کند. می‌توانید این طور فکر کنید و به انتخاب دیگری دست بزنید و بگویید «من باید برای کمک به خودم کاری انجام دهم» و سپس در راستای این تفکر اقدامات موثر را انجام دهید.

 

[~•°REZ-FA°•~]

ازدواج باعث می‌شود، درآمد بیشتری به دست بیاوریم، صاحب فرزند بشویم و کسی را در زندگی داشته باشیم که بتوانیم در سختی‌ها به او تکیه کنیم و خیلی چیزهای دیگر که اگر مجرد بودیم از آن‌ها محروم می‌شدیم.
***
اصلاح یک رابطه، مسئله ساده‌ای نیست که با یک «امر» و «نهی» ساده ترمیم شود بلکه نیاز به تلاش، تغییر و همکاری داوطلبانه هر دو طرف رابطه دارد.

 

[~•°REZ-FA°•~]

زندگی شریل و لِری یک مورد استثنایی نیست. این امر ممکن است برای هر زوجی اتفاق بیفتد. حفظ یک رابطه‌ی زناشویی موفق از هر رابطه اجتماعی دیگر دشوارتر است. تقریباً بیش از نیمی از افرادی که ازدواج می‌کنند، می‌توانند تا آخر عمر زندگی زناشویی خود را حفظ کنند و از بین آن‌ها، تعداد اندکی از افراد می‌توانند به پایان خوش یک زندگی زناشویی برسند. زندگی زناشویی رضایتمند و پایدار، کمیاب‌ترین نوع ارتباط در بین سایر روابط اجتماعی است.