مطلوب رمان آرام من | زهرا ابراهیم زاده نویسنده افتخاری انجمن یک رمان

[Zohlebrahimzade]

همین حرف این دخترک کوچک چنان دلگرمی‌ای به تنم تزریق کرد که هیچ مورفینی نمی‌توانست اینطور آرامم کند. پناه... این دخترک کوچک با آن ذهن و درک عمیق بزرگش مشخص بود دست پرورده‌ی مهرو است، مهرویی که با زجر بار پدر و مادر پناه را به تنهایی به دوش کشیده تا پناه به بچه‌ای تبدیل شود که الان هست. به سمت مهرو رفتم ، دستم را دور شانه‌اش حلقه کردم و او را به خودم فشردم، سخایی و سینا و پناه به سمت در حرکت کردند، در توسط سخایی باز شد و کیف را از دست پناه گرفت.
پناه به عقب چرخید و لبخند بامزه‌ای زد، دست‌های کوچکش را روی لب‌های غنچه‌ای‌اش گذاشت و بوسه‌ای روی هوا برایمان فرستاد.
- خیلی دوستتون دارم.
لبخندی روی لبم نشست، دست بالا بردم و بوسه‌ی تخیلی‌اش را در هوا گرفتم، پایین آوردم و روی صورت مهرو گذاشتم و...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Zohlebrahimzade]

لبخند زد و با بغض سرش را بالا و پایین کرد، خودم را جلو کشیدم و بوسه‌ای زیر گلویش زدم، خودم را عقب کشیدم و گفتم:
- بغضت برا چیه پس؟!
لب برچید و گفت:
- از کجا فهمیدی؟!
وقتی بغض می‌کرد، گوشه‌ی لبش می‌پرید و چشم‌هایش در ثانیه‌ای پر از اشک می‌شد و نفس کشیدنش سخت! من عاشق او بودم و او را همچون کف دستم بلد...
دیده ای شهری را دوست داری چه می‌شود؟! خیابانش، کوچه‌ها و پس کوچه‌هایش را همچون کف دست بلدی، بالا و پایینش را، پستی و بلندی اش را... این زن شهر من بود، شهری که دیوانه‌وار دوست داشتم و او هنوز این را درک‌نکرده بود.
- اینم بماند دیگه؛ حالا بگو ببینم.
- رادمهر من بچه بودم که پناهو دادن تو بغلم. من با اون بزرگ شدم، یه روزم بدون اون نموندم. این اولین روزیه که اون یجاییه که نگرانشم و می‌دونم...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Zohlebrahimzade]

- رادمهر به مرگ تویی که همه جون و‌ وجودمی نیای میام اون خونه رو روسر تو و اون زنیکه خراب می‌کنم.
چشم بستم و نفس عمیق کشیدم، تند و پشت سرهم. وقتی مطمئن شدم آرامم، گوشی را به گوشم چسباندم و‌گفتم:
- باشه میام.
گفتم و تماس را قطع کردم، گوشی را روی کانتر پرت کردم و با دوانگشتم چشم‌هایم را آنقدر فشار دادم که کم‌ ماند از حدقه بیرون بزند، عطر یاس در مشامم پیچید و بعد از رایحه‌ی آرامش بخشش دست شفا بخشش روی دستم‌ نشست.
- چشات در اومد رادمهر.
دستم را پایین کشید و من گیج تکیه‌ام را به کانتر دادم.
- گیر داده بیا.
- خو برو.
- تورو چیکار کنم؟!
خندید، از همان خنده‌های قشنگ که دلبرانه چال لپش را به رخ می‌کشید.
- یه جوری گفتی فکر کردم سه سالمه و تو‌ نبودنت می‌زنم همه‌ی وسایلی که دستم می‌رسه رو میشکونم...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Zohlebrahimzade]

ساعت شش بعدازظهر بود و من ساعت هفت و نیم باید به دنبال پناه می‌رفتم؛ اما حالا با لجبازی سلطان بانو اینجا و در حیاط عمارت ایستاده بودم!!
کلافه پوف بلندی کشیدم و وارد عمارت شدم؛ اما طبق معمول نه هیچ خدمتکاری برای خوش آمدگویی آمد و نه حتی خود سلطان بانو...!
متعجب قدم‌هایم را به داخل برداشتم و با طی کردن چند پله وارد سالن پذیرایی شدم، سلطان بانو روبه‌روی تلوزیون بزرگ ۷۲ اینچ نشسته بود و صورتش مشخص نبود.
- سلام.
سر چرخاند و نگاه من به صورتش افتاد، لبخندی زد و به کنارش اشاره زد.
- بیا بشین.
به سمت مبل رفت و مقابلش ایستادم، بوی عطر خنکی در فضا پیچیده بود و این از سلطان بانو بعید بود. موهایش را به رنگ جدید دودی رنگ تغییر داده بود و همین چهره اش را کمی مسن‌تر نشان می‌داد، طبق معمول آرایشش به جا...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Zohlebrahimzade]

دهانم خشک شده بود و زبانم به سقف دهانم چسبیده بود، جواب حرفی که در ذهنم می چرخید را می‌دانستم؛ اما گفتم:
- اون نمی‌تونه با پناه خارج شه.
خندید و ردیف دندان‌های مرتب و سفیدش چشمم را طوری زد که ته دلم با تمام وجود؛ اعتراف کردم از او متنفرم.
- رادمهر؟ لطفا عزیزم. تو که انقدر خنگ نبودی.
خنده‌اش را جمع کرد و به جلو خم شد، چشم‌هایی که هم‌رنگ چشم‌های من بود را به صورتم دوخت و‌ گفت:
- تو خیلی خوب می‌دونی می‌تونم جوری اونارو از مرز خارج کنم که روح هیچ‌کس خبردار نشه. فکر کنم یادته به واسطه‌ی اون شرکت چه روابطی دارم؟!
می‌دانستم، خیلی هم خوب می‌دانستم. فقط گفتم تا آن کور سوی امید در دلم خاموش نشود، او آنقدر پر قدرت بود که با یک بشکن زدنی آن‌ها را از کشور خارج کند. چنگ می‌انداختم، به هرچیزی که...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.