شاعر‌پارسی اشعار فرشته رضایی

[AINAZ.R]

خیابان های پاییز را، قدم میزنم

بی چتر

در باران

کافه به کافه …

قدم هایم میگویند تنهایم …

اما خیابان ها به یادم می آورند

من کسی را

بسیار دوست دارم…

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

آلبومی دارم

پر از عکس های تو

که فقط پنجشنبه ها بازش می کنم

و می نشینم به تماشایت

قهوه ای را تلخ می نوشم

و با شیرینی نگاهت

خودم را

به جمعه ای دیگر می رسانم..

تو تنها دلخوشی

پنجشنبه های منی..!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

چشمهای تو

جور دیگریست،

آدم هوس می کند

"دوستت دارم" بگوید!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

ابری ترین هوای منی

و خودت نمیدانی

وقتی به تو فکر می کنم

چقدر باران می بارد..!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

عصرهای کوتاهش، دست من است!

و شب های بلندش، دامن تو

پاییز

چه شباهتی به ما دارد..!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

غم‌ هایم

هر چه که باشد،

وسیع‌ تر از

شانه‌ هایت نیست..!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

اولین آفتاب را

بعد از چند روز باریدن باران

تصور کن...

زیباست نه؟

حالا به آمدنت فکر کن..!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

کمی

عمیق تر نگاهم کن

مثل آفتاب

زل بزن توی چشمهایم..

تو قشنگ ترین

اتفاق صبح هایم باش!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

طوری کنارت می‌ مانم

طوری برایت خاطره می‌سازم

که حتی اگر بخواهی هم

نتوانی ترکم کنی...

آخر من فکر می‌کنم

هیچ رفتنی

حریف خاطره‌ها نمی‌شود..!

((فرشته رضایی))
​

 

[AINAZ.R]

ایستاده‌ام روبروی دری

که قرار است

رو به آسمان باز شود...

قلبم برای پر کشیدن آماده است

و تو آنسوی در ایستاده‌ای.

((فرشته رضایی))
​