- تاریخ ثبتنام
- 13/1/21
- ارسالیها
- 2,142
- پسندها
- 29,353
- امتیازها
- 57,373
- مدالها
- 43
- سن
- 21
وان شات وانشات پرهون | آنام کارا کاربر انجمن یک رمان
- وضعیت
- تاریخ ثبتنام
- 13/1/21
- ارسالیها
- 2,142
- پسندها
- 29,353
- امتیازها
- 57,373
- مدالها
- 43
- سن
- 21
- نویسنده موضوع
- #2
تاج ظریف و نگین کاری شده از روی موهای باز دختر سر خورد و درون باتلاق سبزرنگ فرو رفت. قطرات اشک پیدرپی صورت استخوانی و رنگپریدهاش را خیس میکرد و قلبش دیوانهوار به سینهاش میکوبید. باور نداشت کسی که با نیشخند براندازش میکرد، مادرش باشد. هقهقهای خفهاش اوج گرفتند و با التماس به دستهای دراز شدهی زن زل زد.
انوارهای قرمزرنگ از نوک انگشتان لاغر مادرش راه گرفته و به دور گلوی او پیچیده بودند. صدای جزجز ریزی میان صدای اوج گرفتهی جغدها به گوش میرسید. جزجزی که حاصل سوختن پوست گردن دخترک بود.
درد تمام تنش را به آتش کشیده بود؛ خون، لباسهای سفید و نازکش را به رنگ سرخ در آورده و گوشت آب شدهی گردنش قطرهقطره درون باتلاق فرو میریختند.
نالهی بلندش لبهای رنگ پریدهاش را از هم باز...
انوارهای قرمزرنگ از نوک انگشتان لاغر مادرش راه گرفته و به دور گلوی او پیچیده بودند. صدای جزجز ریزی میان صدای اوج گرفتهی جغدها به گوش میرسید. جزجزی که حاصل سوختن پوست گردن دخترک بود.
درد تمام تنش را به آتش کشیده بود؛ خون، لباسهای سفید و نازکش را به رنگ سرخ در آورده و گوشت آب شدهی گردنش قطرهقطره درون باتلاق فرو میریختند.
نالهی بلندش لبهای رنگ پریدهاش را از هم باز...
امضا : ANAM CARA
- تاریخ ثبتنام
- 13/1/21
- ارسالیها
- 2,142
- پسندها
- 29,353
- امتیازها
- 57,373
- مدالها
- 43
- سن
- 21
- نویسنده موضوع
- #3
صدای نفسنفس زدنهایش با هوهوی جغدهای سرگردان در هم میآمیخت. دست و پا زدنهای روحش درون کالبد نیمه جانش را حس میکرد. گویی یک نفر با تمام قوا سعی در بیرون کشیدن روحش داشت.
باتلاق با هر گامی که زن به سوی او برمیداشت قُلقُل میکرد و حبابهای ریز و درشت در صورت رنگ پریدهاش میترکیدند.
با تمام قوا سعی کرد پاهایش را که تا زانو در باتلاق فرو رفته بود، ذرهای تکان دهد. اما با هر تکانی که میخورد عمق فرو رفتگیاش بیشتر میشد.
زن در ده قدمی او روی زانو نشست. انوارهای قرمزرنگ؛ با قرار گرفتن دستانش زیر چانه، ناپدید شدند. عنبیههای آبیش را به چشمان ترسیدهی دخترک دوخت و نیشخندش وسعت گرفت. پس از سالها حال به مرادش میرسید! پادشاه حتی به فکرش هم خطور نمیکرد که او خود را درون جسم ملکه پنهان...
باتلاق با هر گامی که زن به سوی او برمیداشت قُلقُل میکرد و حبابهای ریز و درشت در صورت رنگ پریدهاش میترکیدند.
با تمام قوا سعی کرد پاهایش را که تا زانو در باتلاق فرو رفته بود، ذرهای تکان دهد. اما با هر تکانی که میخورد عمق فرو رفتگیاش بیشتر میشد.
زن در ده قدمی او روی زانو نشست. انوارهای قرمزرنگ؛ با قرار گرفتن دستانش زیر چانه، ناپدید شدند. عنبیههای آبیش را به چشمان ترسیدهی دخترک دوخت و نیشخندش وسعت گرفت. پس از سالها حال به مرادش میرسید! پادشاه حتی به فکرش هم خطور نمیکرد که او خود را درون جسم ملکه پنهان...
امضا : ANAM CARA
- وضعیت
