متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | رهی معیری

[~•°REZ-FA°•~]

کو هم‌نفسی که بوی درد آيد از او؟
صد پاره دلی که آهِ سرد آيد از او؟
می سوزم و لب نمی‌گشايم که مباد
آهی کشم و دلی به درد آيد از او

#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

چون زلف توأم جانا در عین پریشانی
چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی
من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم
تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی
ای دل به سرد مهری دوران صبور باش

#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

کز پی رسد بهار چو پاييز بگذرد...!
***
بر لب من نِه لب نوشين كه جان بخشم ز شوق!
ساغر مِی قدر اين نعمت نمی‌داند كه چيست

#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

کیم من؟ آرزو گم کرده‌ای تنها و سرگردان
نه آرامی نه امیدی نه همدردی نه همراهی
***‌
تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو!
تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده‌ام...


#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

از نوشخند گرم تو
آفاق تازه گشت
صبح بهار این لب خندان نداشته است
***
پای سروی، جويباری زاری از حد برده بود
های‌های گريه در پای توأم آمد به‌ يــــاد!

#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

آن دم که با تو باشم محنت و غم سرآید
و آن شب که بی‌ تو باشم جانم ز تن برآید
***
مرا به باده نوشين نمی‌گشايد دل
که مِى به کرمى آغوش يار بايد و نيست

#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

يا درد و غمی كه داده ای، بازش گير
يا جان و دلی كه برده‌ای، بازم ده
***
زلف و رخسار تو ره بر دل بیتاب زنند
رهزنان قافله را در شب مهتاب زنند

#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

تا تـو مُرادِ من دهى، کُشته مرا فراقِ تـو
تا تو به دادِ من رسى من به خدا رسيده‌ام
***
خفتم بیاد یار در آغوش گل ولی
آغوش گل کجا و بر و دوش او کجا؟
#رهی_معيری

 

[~•°REZ-FA°•~]

ﺯﻟﻒ ﻭ ﺭﺧﺴﺎﺭ ﺗﻮ
ﺭﻩ ﺑﺮ ﺩﻝ ﺑﯿﺘﺎﺏ ﺯﻧﻨﺪ،
ﺭﻫﺰﻧﺎﻥ، ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﺐ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺯﻧﻨﺪ...
ﺷڪﻮﻩ‌ﺍی ﻧﯿﺴﺖ
ﺯ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻣﺎ ﺭﺍ،
ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﺯﺩگان
ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺳﯿﻼﺏ ﺯﻧﻨﺪ...

#رهی‌_معیری

 

[~•°REZ-FA°•~]

او را به رنگ و بوی نگویم نظیر نیست
گلبن نظیر اوست ولی دل‌پذیر نیست
***
در جستجوی اهل دلی عمر ما گذشت
جان در هوای گوهر نایاب داده‌ایم


#رهی_معیری