متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | دیاکو

[Sydney]

من از تو دور شدم
که برایم عزیز، زیبا و با ارزش بمانی.
از تو دور شدم زیرا وقتی کمی نزدیک می‌آیی، همه چیز تلخ می‌شود، همه ی زخم ها تازه می‌شوند.
پس همان دور بمان، زیرا از دور مهربان تری، دلنشین تری؛
و از دور دیگر نمی‌توانی به من آسیبی برسانی.

 

[Sydney]

تو هم در اوقات تنهاییت به من فکر می‌کنی؟
تو هم بعد افتادن هر اتفاق با خود می‌گویی کاش بودم تا برایم تعریفش کنی؟ تو هم در سکوت نیمه شب زیر نور ماه دلتنگم می‌شوی؟
آیا تو نیز در بقیه ی آدم ها دنبال من می‌گردی؟ تو هم آهنگ های مشترکمان را تا مرز کر شدن گوش می‌دهی؟ تو هم به جای خالی من در تمامی لحظاتت خیره می‌شوی؟ تو هم با فکر من پاکت سیگارت را تمام می‌کنی؟ تو هم با شنیدن اسم من در فکر های عمیق گم می‌شوی؟ تو هم همچنان در پی یک نشانه از سمت من هستی؟ تو هم فهمیدی زمان و فاصله باعث مرگ خاطرات و فراموشی نمی‌شود؟
عزیز من، بگو. تو هم همچنان دوستم داری؟

 

[Sydney]

و من برای تو آرزوی بدی ندارم عزیز من؛
ولیکن می‌دانم که تو، توسط افکارت درباره ی آنچه می‌توانستی انجام بدی ولی ندادی، آنچه نباید انجام می‌دادی ولی دادی، آنچه که باید قدرش را می‌دانستی و اما ندانستی، تو توسط رویاهایت درباره ی کسی که از دست دادی، سرانجام نابود خواهی شد.

 

[Sydney]

تو چسب روی زانو های زخمی منی.
تو نور توی زندگی تاریک منی.
تو امید بین همه ی حسای بدمی.
تو آرامش موقع مشکلاتمی.
تو مخفیگاه و پناهگاه منی.
تو خورشید و ماه و ابر و ستاره توی آسمون زشت زندگیمی.