** غمکده **

[.ARMIN]

چیست آن آتش؟ ریاضت‌های سخت		تا طبیعت را زند آتش به رخت
سوخت ز آن آثار طبع و جان بماند		دامن از شهوات حیوانی فشاند
لیک چون عمری به آتش بود خوی		گه گه‌اش درد فراق آمد به روی
ز آن «حکیم‌اش» وصف حسن زهره گفت		کرد «جان»اش را به مهر زهره جفت،
تا به تدریج او به زهره آرمید		وز غم ابسال و عشق او رهید
چیست آن زهره ؟ کمالات بلند		کز وصال او شود جان ارجمند
ز آن جمال عقل، نورانی شود		پادشاه ملک انسانی شود
با تو گفتم مجمل این...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

ای به یادت تازه جان عاشقان!		ز آب لطفت تر، زبان عاشقان!
از تو بر عالم فتاده سایه‌ای		خوبرویان را شده سرمایه‌ای
عاشقان افتاده‌ی آن سایه‌اند		مانده در سودا از آن سرمایه‌اند
تا ز لیلی سر حسنش سر نزد		عشق او آتش به مجنون در نزد
تا لب شیرین نکردی چون شکر		آن دو عاشق را نشد خونین، جگر
تا نشد عذرا ز تو سیمین‌عذار		دیده‌ی وامق نشد سیماب‌بار
تا به کی در پرده باشی عشوه‌ساز		عالمی با نقش پرده عشقباز؟
وقت شد کین پرده بگشایی ز...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

ضعف پیری قوت طبعم شکست		راه فکرت بر ضمیر من ببست
در دلم فهم سخندانی نماند		بر لبم حرف سخنرانی نماند
به که سر در جیب خاموشی کشم		پا به دامان فراموشی کشم
نسبتی دارد به حال من قوی		این دو بیت از مثنوی مولوی:
«کیف یاتی النظم لی و القافیه؟		بعد ما ضعفت اصول العافیه»
«قافیه اندیشم و، دلدار من		گویدم: مندیش جز دیدار من!»
کیست دلدار؟ آنکه دل‌ها دار اوست		جمله دل‌ها مخزن اسرار اوست
دارد او از خانه‌ی خود آگهی

...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

چون رسیدم شب بدین جا زین خطاب		در میان فکر تم بربود خواب
خویش را دیدم به راهی بس دراز		پاک و روشن چون ضمیر اهل راز
ناگه آواز سپاهی پرخروش		از قفا آمد در آن راهم به گوش
بانگ چاووشان دلم از جا ببرد		هوشم از سر، قوتم از پا ببرد
چاره می‌جستم پی دفع گزند		آمد اندر چشمم ایوانی بلند
چون شتابان سوی او بردم پناه		تا شوم ایمن ز آسیب سپاه،
از میان شان والد شاه زمن		آن به نام و صورت و سیرت حسن
جامه‌های خسروانی در...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

شهریاری بود در یونان زمین		چون سکندر صاحب تاج و نگین
بود در عهدش یکی حکمت‌شناس		کاخ حکمت را قوی کرده اساس
اهل حکمت یک به یک شاگرد او		حلقه بسته جمله گرداگرد او
شاه چون دانست قدرش را شریف		ساخت‌اش در خلوت صحبت، حریف
جز به تدبیرش نرفتی نیم‌گام		جز به تلقینش نجستی هیچ کام
در جهانگیری ز بس تدبیر کرد		قاف تا قاف‌اش همه تسخیر کرد
شاه چون نبود به نفس خود حکیم		یا حکیمی نبودش یار و ندیم،
قصر ملکش را بود بنیاد،...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

کرد چون دانا حکیم نیک‌خواه		شهوت و زن را نکوهش پیش شاه
ساخت تدبیری به دانش کاندر آن		ماند حیران فکرت دانشوران
نطفه را بی‌شهوت از صلبش گشاد		د رمحلی جز رحم آرام داد
بعد نه مه گشت پیدا ز آن محل		کودکی بی‌عیب و طفلی بی خلل
غنچه‌ای از گلبن شاهی دمید		نفحه‌ای از ملک آگاهی وزید
تاج شد از گوهر او سربلند		تخت گشت از بخت او فیروزمند
صحن گیتی بی وی و چشم فلک		بود آن بی‌مردم، این بی‌مردمک
زو به مردم صحن آن معمور...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

صبحدم چون شاه این نیلی تتق		بارگی راندی به میدان افق
شه سلامان، م**س.ت و نیم خواب		پای کردی سوی میدان در رکاب
با گروهی از نژاد خسروان		خردسال و تازه‌روی و نوجوان
هر یکی در خیل خوبان سروری		آفت ملکی بلای کشوری
صولجان بر کف، به میدان تاختی		گوی زرین در میان انداختی
یک به یک چوگان‌زنان جویای حال		گرد یک مه حلقه کرده صد هلال
گرچه بودی زخم چوگان از همه		بود چابک‌تر سلامان از همه
گوی بردی از همه با صد شتاب

...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[.ARMIN]

از کمانداران خاص اندر زمان		خواستی ناکرده زه چاچی کمان
بی مدد آن را به زه آراستی		بانگ زه از گوشه‌ها برخاستی
دست مالیدی بر آن چالاک و چست		تا بن گوش‌اش کشیدی از نخست
گاه بنهادی سه پر مرغی بر آن		رهسپر گشتی به هنجار نشان
ورگشادی تیر پرتابی ز شست		بودی‌اش خط افق جای نشست
گرنه مانع سختی گردون شدی		از خط دور افق بیرون شدی

 

[.ARMIN]

بود در جود و سخا دریا کفی		ملکش از بحر عطا دریا کفی
پر شدی از فیض آن ابر کرم		عرصه‌ی گیتی ز دینار و درم
بزم جودش را چو می‌آراستم		نسبتش با معن و حاتم خواستم
لیک اندر جنب او بی قال و قیل		معن باشد مبخل و حاتم بخیل
بسکه دستش داشتی با بسط، خوی		تافتی انگشت او از قبض، روی
قبض کف گر خواستی، انگشت او		خم نکردی پشت خود در مشت او

 

[.ARMIN]

چون سلامان را شد اسباب جمال		از بلاغت جمع، در حد کمال،
سرو نازش نازکی از سر گرفت		باغ لطفش رونق دیگر گرفت
نارسیده میوه‌ای بود از نخست		چون رسیدن شد بر آن میوه درست،
خاطر ابسال چیدن خواست‌اش		وز پی چیدن، چشیدن خواست‌اش
لیک بود آن میوه بر شاخ بلند		بود کوتاه آرزو را ز آن، کمند
شاهدی پر عشوه بود ابسال نیز		کم نه ز اسباب جمال‌اش هیچ چیز
با سلامان عرض خوبی ساز کرد		شیوه‌ی جولانگری آغاز کرد
گاه بر رسم نغوله پیش...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.