"تاپیک جامع گزیده اشعار شاعران"

[قمر]

ز کارستان او یک شمه این است
جمالت معجز حسن است لیکن

حدیث غمزه‌ات سحر مبین است
ز چشم شوخ تو جان کی توان برد

که دایم با کمان اندر کمین است
بر آن چشم سیه صد آفرین باد

که در عاشق کشی سحرآفرین است
عجب علمیست علم هیئت عشق

که چرخ هشتمش هفتم زمین است
تو پنداری که بدگو رفت و جان برد

حسابش با کرام الکاتبین است
مشو حافظ ز کید زلفش ایمن


حافظ

 

[قمر]

غرق در فکر و اضطراب و خیال، پا به پای ستاره بیدارم
تا خود صبح خاطرات شما، می دهد لحظه لحظه آزارم

دستهای تو با ترانه صبح، باز هم داشت متحد می شد
من از این اتحاد می ترسم، من از این اتحاد بیزارم

روزهایی که در برم بودی، همه خاطرات عمرم را...
یاد داری چه حال خوبی داشت، رقص با نغمه های گیتارم؟

چشمهای من عاشقت بودند، تشنه دیدنت، ضعیف شدند
شیشه عینکم ترک برداشت، بس که هی گرم و سرد می بارم

چشمهای تو عاشقم... نه، نشد، پی دیدار دیگری رفتند
پلک بستی، غریب تر ماندیم، من و ته مانده های سیگارم

تو دلیل شکستنم هستی، اشکهای همیشه ام شده ای
بغض تنهایی دلم کم بود، حس بغضی عمیق تر دارم

از غم روزهای بعد از تو، آتشی در وجود من جاریست
بعد از آن قیل و قال شورانگیز، از سکوتی عجیب سرشارم

اشک، شب گریه های پی...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[قمر]

آه چه پهناور و ژرف است عشق
آی شگفتا چه شگرف است عشق

دایره خوف و مدار خطر
جاذبه ای هایل و ژرف است عشق

قبله و قربانگه کیش بلا
در همه سو وز همه طرف است عشق

آی ظریفا ! مکن این می به ظرف
گرنه حریفی که نه حرف است عشق

#مهدی_اخوان_ثالث

 

[قمر]

رسیدی، بر تنِ آیینه لغزیدند شبنم ها
به خانه با تو برگشتند معصومانه مریم ها

من و آیینه و گلهای مریم با تو خندیدیم
سفر کردیم با هم تا چه رویاها... چه عالم ها...

چه روز خوب و آرامی...تو می خندی جهان زیباست
هوای خانه هم اصلا ندارد ابری از غم ها

سلام ای ارضِ موعود! ای طلوعت در جهان من
بهشت تازه ای بعد از گذشتن از جهنم ها

گمم در موج موهایت، کمک کن بگذرم بانو
شبیه ناخدایی عاشق از این پیچ ها ... خم ها...

شبیه کودکی لال است روح بی گناه من
چرا عاشق شدم؟ از من نپرسید آی آدم ها!

#محمدسعید_میرزایی

 

[قمر]

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید، نتواند
که ره تاریک و لغزان است

وگر دست محبت سوی کس یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است

نفس، کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم؟
ز چشم دوستان دور یا نزدیک

مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
#هوا_بس_نا_جوانمردانه_سرد_است ... آی ...

دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای
منم من، میهمان هر شبت، لولی وش مغموم

منم من، سنگ تیپاخورده ی رنجور
منم، دشنام پست آفرینش، نغمه ی ناجور

نه از رومم، نه از زنگم، همان بیرنگ بیرنگم

بیا بگشای در، بگشای، دلتنگم

حریفا...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[قمر]

صفای تو اما،
گلی پایدار است
بهشتی همیشه بهار است...


#فریدون_مشیری

 

[قمر]

ای آفتاب
که برنیامدنت
شب را جاودانه می‌سازد
بر من بتاب
پیش از آنکه در تاریکی خود گم شوم


- شمس لنگرودی -

 

[قمر]

یا که به راه آرم این صید دل رمیده را
یا به رهت سپارم این جان به لب رسیده را

یا ز لبت کنم طلب قیمت خون خویشتن
یا به تو واگذارم این جسم به خون تپیده را

یا که غبار پات را نور دودیده می کنم
یا به دو دیده می نهم پای تو نور دیده را

یا به مکیدن لبی جان به بها طلب مکن
یا بستان و باز ده لعل لب مکیده را

کودک اشک من شود خاک‌نشین ز ناز تو
خاک‌نشین چرا کنی کودک نازدیده را؟

چهره به زر کشیده‌ام، بهر تو زر خریده‌ام
خواجه! به هیچ‌کس مده بندهٔ زر خریده را

گر ز نظر نهان شوم چون تو به ره گذر کنی
کی ز نظر نهان کنم، اشک به ره چکیده را؟

بانوی مصر اگر کند صورت عشق را نهان
یوسف خسته چون کند پیرهن دریده را

گر دو جهان هوس بود، بی‌تو چه دسترس بود؟
باغ ارم قفس بود، طایر پر بریده را

جز دل و جان چه آورم بر سر...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[MOHAMMAD*N]

در سکوت درّه‎ها فریادها یخ بسته‎اند
جان شیرین رفته و «فرهادها» یخ بسته‎اند


سینه‎ها صندوق ماتم، چشم‎ها دریای شور
خاطرات دلخوشی در یادها یخ بسته‎اند


بر تن تازه درختان می‎خورد شلاق باد
نونهالان در هجوم بادها یخ بسته‎اند


سوز سرمای زمستان، خرمن انبوه برف
باغ را آتش زد و شمشادها یخ بسته‎اند


هیچکس کاری نکرد و هیچکس حرفی نزد
از گلو خون آمد و نقّادها یخ بسته‎اند


-
مُرد اما آخرین فریاد او یک مشت شد
از هراس مشت‎ها، جلادها یخ بسته‎اند



حسین شادمهر

 

[MOHAMMAD*N]

جان من گوشت نخور، گوشت ضرر دارد هان!
در صف گوشت نرو، چون که خطر دارد هان!

می‌فشارند تو را بس که همه از سر مهر
هر که رفته، به یقین درد کمر دارد هان!

و اگر برد کسی جان به سلامت از صف
استخوان کمرش شاه فنر دارد هان!

مرد همسایه اگر گوشت خریده بی صف
مطمئناً سر صف، چند نفر دارد هان!

گوشت با قیمت کم، گر به تو می‌داد کسی
تو از او گوشت نخر، گوشت خر دارد هان!

"مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش"
او هم از گوشت مرا باز حذر دارد هان!

مشکل گوشت اگر هست ولی شکر هنوز
چه کسی از نود و نه خبر دارد؟ هان!