در حال تایپ رمان دردهای تدریجی | رویا نظافت کاربر انجمن یک رمان

[رویای محال]

ماهزری که با چشم‌های درشت و مشکی به رنگ شبش با برقی که درونشان بود همه جا را نگاه می‌کرد. مژه‌هایی که روی گونه‌هایش سایه می‌انداختند؛ از چشمان ماهزر یک جفت چشم آهویی ساخته بودند. نه ریملی زده بود نه فرمژه ای. ابروهایی که دست نخورده؛ مرتب و کشیده بودند. بینی زیبا و قلمی و لب‌هایی که کمی توپر بودند؛ به صورت گندمی رنگ و کمی گِردش حسابی می‌آمدند. مهری خانم همان‌طور که نگاهش روی تک تک اجزای صورت ماهزر بود گفت:
- اگه دلت میخواد یه‌کم از خودت بگو مادر. اینکه چرا اومدی تهران؟! اصلاً چیشد که اومدی؟!
ماهزر باصدای مهری خانم دست از نگاه کردن به فضای رستوران کشید. واقعاً بودنش در تهران و تنفسش در اینجا را معجزه می‌دانست اما نمی‌دانست چرا ته دلش نمی‌خواست به مهری خانم دروغ تحویل بدهد...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[رویای محال]

ماهزر اشک‌‌هایی که دم چشم‌هایش آمده بودند را با پشت دستش پاک کرد و بغضش را فرو خورد. با این که از نبود پدر و مادرش بیست و دو سال گذشته بود اما هنوز هم به نبودشان عادت نکرده بود و همیشه که بحثی از آن‌ها میشد چشم‌هایش آبرویش را می‌بردند. سارپیل که مثل مجسمه؛ سرد و خاموش حرکات این دو نفر رازیر نظر داشت با شک و تعجب به ماهزر نگاه می‌کرد.
ماهزر با گفتن( با اجازه ) از جایش بلند شد و راه سرویس بهداشتی را که در ورودی رستوران بود را در پیش گرفت. همان‌طور که درِ ورودی رستوران را می‌بست هنگام برگشتن به سمت سرویس بهداشتی با کمیل روبه‌رو شد. طوری که کاملاً به‌هم برخورد کردند. کمیل نگاهی به اطراف انداخت و کمی فاصله گرفت و پرسید.
- کجا با این عجله؟! چیزی شده؟!
ماهزر همان‌طور که بینی‌اش را...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[رویای محال]

کمیل با بی‌خیالی که از او بعید بود جواب داد.
- Sadece bir şeyi kontrol ediyorum. Merak etme.
(- فقط دارم یه چیزی رو چک می‌کنم. نگران نشو.)
سارپیل با عصبانیت کمی صدایش را بالا برد و گفت:
- Bana ver. Buna hakkın yok. Telefon kişisel bir cihazdır.
( - اونو بده به من. تو چنین حقی رو نداری. گوشی یه وسیله‌ی شخصیه. )
کمیل پوزخندی زد و گفت:
- Kimin hakkı olduğunu, kimin olmadığını nasıl belirliyorsunuz?
( - اینکه کی حق داره کی حق نداره رو تو تعیین میکنی؟)
مهری خانم که متوجه اوج گرفتن دعوای این دو نفر شد گفت:
- بس کنید دیگه. دارن سفارش‌هارو میارند. پس این ماهزر کجا موند.
کمیل همان‌طور که چشمش به گوشی سارپیل بود گفت:
- فکر کنم رفت سرویس. راستی یه چیزی.
گوشی را به طرف سارپیل گرفت. از...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[رویای محال]

کمیل خیلی کنجکاو همانند زن‌هایی که سر کوچه می‌نشنینند و یک کیلو سبزی جلویشان می‌گذارند و غیبت را شروع میکنند؛ صندلی‌اش را جلو کشید و گفت:
- خب؟!
مهری خانم با حالت سوالی به چشم‌های کمیل که کم‌‌رنگ تر از چتد ثانیه‌ی پیش بود جواب داد.
- خب که چی مادر؟!
کمیل نگاهی به درب ورودی رستوران انداخت و گفت:
- دیگه چی فهمیدی؟! این که چرا خونه‌اش توی آپارتمانی هست که آریا هم اونجاست. اصلا چند سالشه و از این سوال‌ها.
مهری خانم چشم غره‌ای به کمیل رفت و گفت:
- وا مادر مگه من فضول مردمم که این چیزهارو ازش بپرسم. اونا رو هم خودش خواست گفت وگرنه من عمرا چنین‌چیزهایی از کسی نمی‌پرسم. ببینم مگه خونه آریا همون مجتمعی هست که رفتیم ماهزر رو از اونجا برداشتیم؟!
یک لحظه چیزی ته مغزش کلید خورد...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[رویای محال]

با آمدن گارسون تمامی حرف‌های مادر و پسر نا تمام ماند و مهری خانم سلول‌های مغزش گواه یک اتفاق بد را در ذهنش فعال کردند و دلش حسابی به شور افتاد.
دو گارسون همراه با غذاها و نوشیدنی‌های خوشمزه؛ سراغ میز آمدند و سفارش هر شخصی را روبه‌‌رویش گذاشتند سپس با گفتن یک نوش جان میز غذا را ترک کردند. مهری خانم نگاهی به غذاها انداخت و گفت:
- منظورت رو نمیخوای واضح‌تر بگی کمیل؟! چی‌شده آخه‌. شماها که روز اول باهم خوب بودید. یک دفعه چی‌شد؟
کمیل با بی‌خیالی ظرف جوجه کباب را جلوتر کشید و در حالی که داشت جوجه را بو می‌کشید تا بداند غذا تازه است یا نه جواب داد.
- ولش کن گفتم مامان خودت فردا متوجه همه چیز می‌شی. راستی غذاهاش هم تازه هست. مونده ببینیم مزه‌اش چه‌طوریه.
و دست به قاشق و...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[رویای محال]

مهری خانم قورمه سبزی را بو کشید و در حالی که چشم‌هایش را از بوی محشر ادویه‌ای که داخل غذا ریخته بودند بست گفت:
- غذاهاش خیلی خوشمزه است. یک بار امتحان کنی مشتری دائمشون می‌شی.
کمیل که حس کنجکاوی‌اش نمی‌گذاشت ذره ای راحت بنشیند، دوست داشت بحث را به ماهزر بکشاند و چیزهایی از او دستگیرش شود. شاید آن موقع کنجکاوی‌اش کمی برطرف می‌شد. برای همین همان‌طور که یک تکه جوجه را داخل دهانش گذاشت گفت:
- راستی... ماهزر خانم. شنیدم که دست پخت دخترهای روستایی بی‌نظیره‌ اصلاً جرف نداره. دست پخت شما چطوریه؟!
ماهزر کمی از نوشابه اش را که همراه یک نی بنفش رنگ داخل یک ماگ بزرگ کریستالی بود؛ به لب‌های برجسته و زیبایش نزدیک کرد و یک قلوپ از نوشابه اش را خورد و جواب داد.
- خب این درست نیست...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.