شاعر‌پارسی اشعار کاظم خوشخو

[سَنا]

بیا برگردیم به کودکی هایمان
به همان سال هایی که بوسیدنت
به پاکی تسبیح و جانماز مادربزرگ بود
به عروسک پارچه ای از یاد رفته ات
قسم می خورم
این بزرگی
هیچ چیز دوست داشتنی ای ندارد .

 

[سَنا]

من
از پشت پنجره ...
تکان نمیخورم !
یا تو می آیی ؛
یا ...
مترسک نیامدنت میشوم !

 

[سَنا]

دنیای ساده ای داریم
گاهی اگر
دعوا می کنیم
سر این است
که من عاشق ترم
یا تو.

 

[سَنا]

تو و مرگ
خیلی شبیه هم هستید
هرچند با دو فعل متناقض
تو با رفتنت
مرگ با آمدنش
چه فرقی می کند که آدم چطور از زندگی دل بکند؟

 

[سَنا]

عشق تو
از من
آدم ساده ای ساخته !
کافی است به دروغ بگویی
می آیی که بمانی ...
من بدبخت
خوشبخت ترین آدم روی زمین می شوم !

 

[سَنا]

چه فرقی میکند
قاصدک ها
خبری بیاورند یا نیاورند
این درهای بسته خوب می‌دانند
به دست هیچکس باز نمی شوند.

 

[(فاطمه1381)]

تو را به خدا می سپارم
و از زندگی ات می روم
چون پرستویی
که مجبور به کوچی نابهنگام شده

 

[(فاطمه1381)]

چه می شود اگر
زندگی ام که چون در بسته ای می ماند
ناگهان به صدا در آید
و تو پشت آن باشی ...

 

[(فاطمه1381)]

نقطه ی اوج داستان
جایی بود که تو گفتی نه
و مردی که فکر می کرد شخصیت اصلی داستان است
برای همیشه سیاهی لشکر ماند

 

[(فاطمه1381)]

جسم من تابوت روح خسته ام
مرگ را با خنده می خوانم کنون
دیدی آخر زخم کاری ات گرفت
عاقبت بگذشتم از مرز جنون ...