ویژه رمان سُلدا | میم.رویا کاربر انجمن یک رمان

[M A H D I S]

دستم را با فشار محکمی روی شانه‌اش گذاشتم؛ ولی او بی‌توجه و بی‌تفاوت با سرعتی زیادتر از حد معمول گره می‌زد و می‌بافت. تقریبا دو هفته در کارگاه کار می‌کرد و من تازه الان متوجه‌ی تفاوت طرح قالیچه‌اش با طرح اصلی شدم! مغزم با ناراحتی هی میزان خسارت وقت و سرمایه‌ام را یادآوری می‌کرد.
- من بهت اعتماد کردم، منظورت از این کار چیه؟ چرا با من لجبازی می‌کنی؟ واقعا خسته‌ام کردی المیرا! فکر می‌کنم اگر جای دیگه‌ای دنبال کار باشی، بهتره... .
- من با اخراج شدن مشکلی ندارم ولی توهم خودت رو از قید و بند آزاد کن.
واقعا این کارش و خ**یا*نت به اعتمادم برایم گران تمام شده بود و ملاحظه را کنار گذاشتم.
- لازم نکرده بعد پانزده...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[M A H D I S]

- قبلا به خاطر مریضی داداشت و ناجاریت بهت حق می‌دادم که حرفای سلطان رو باور کنی، الآن هم اگه می‌خوام بهت کمک کنم، بخاطر اثبات بی‌گناهیم نیست، فقط رو حساب همون یه ذره دوستی و دلسوزیه... حالاهم سوارشو، بریم.
- با ماشین تو نه! توقع نداری که به یه دغل‌باز اعتماد کنم و سوار ماشینش بشم؟ با ماشین من بریم.
با پوزخند واضحی به سمت ماشینش در آن طدف خیابان رفتم.
ماشینش مثل قدیم بوی گیاهان دارویی می‌داد. با عصبانیت قفل فرمان را به سمت صندلی‌های عقب، پرتاب کرد.
- برو سمت کوهپارک... فقط امیدوارم از این کمک، پشیمون نشم.
بی‌توجه به حرفم، ماشین را با‌شتاب زیادی به حرکت درآورد. طبق روال همیشه...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.