دلنوشته مجموعه دلنوشته های سینره | هورزاد اسکندری کاربر انجمن یک رمان

[~Horzad]

هو الحق
عنوان: سینره
نویسنده: هورزاد اسکندری
مقدمه:
سینره!
از اشتباهاتت، دلیلی برای خنده بساز!
شاید ما نود درصد راه را، اشتباه می‌رویم.
پیش از این‌که دیگران، به فکر تازیانه‌ های روحی برای ما بیوفتند، این ما هستیم که با سرزنش و واخواهی خودمان، بهانه به دست آنها می‌دهیم، تا پوتک وارانه بر جانمان بکوبند!
نمی‌گویم همیشه! اما گاهی، به اشتباهاتت افتخار کن و برایشان دست بزن!
آنها را دوست داشته باش، و در لنگرگاه آغوشت، محبوس کن!
شاید گذشته‌ات را متلاطم کرده باشند اما، ناخدای خوبی برای فرداهایت خواهند شد.


پی نوشت: «سینره نامی دخترانه، به معنای گیاهی زینتی.»​

 

[Narges.sh]

•| بسم رب القلم |•
آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
***
قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"
پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[~Horzad]

از خودت و دیگران، بابت دوست داشتن او، انتقام نگیر!
لطفاً از کسی که روزی، تمام تمنای تو از این گیتی سیاه پوش بوده، متنفر نباش.
او را مانند گذشته، و این بار، در حکم حزن گرانبهایت عزیز بدار.
تو، یک تشکر به او بدهکاری!
چرا که به تو یاد داد، هیچکس برای تو نخواهد ماند؛ جز خودت!
و همه یک روز خواهند رفت، حتی با این‌که می‌دانند چقدر دوست‌شان داری!​

 

[~Horzad]

دیدم که در دفترت نوشته بودی:
«من تو را چون نوری از سمت خدا می‌دیدم، که آمده تا زندگی‌ام را روشن کند و اما، تو فقط امتحانی بودی که جواب من به تمام سوالاتش اشتباه بود و حتی، فرصتی برای دوره دوباره‌ات به من داده نشد تا تو را بیاموزم و زندگی کنم!»
خواستم بگویم، من هم آنچه که نوشته بودی را، زندگی کردم.​