دلنوشته مجموعه دلنوشته‌های طیف آبی | ترنم واژه ها کاربر انجمن یک رمان

[ترنم واژه ها]

نام مجموعه: طیف آبی
نام نویسنده: ترنم واژه ها
ژانر: عاشقانه

مقدمه:
یخ‌بندان و تاریکی همجا را فرا گرفته بود!
خورشید قصد طلوع نداشت... .
باد سرد تنهایی لابه‌لایه موهایم می‌وزید.
با چشمان اشکی در گوشه‌ای نشسته بودم و به تنهایی خود می‌اندیشیدم؛ ناگهان نور آبی رنگی تابید!
پسرک قد بلندی با چشمان قهوه‌ای نزدیکم آمد!
حال تاریکی رفته بود و همجا را روشنایی آبی گرفت بود.
قطره اشکی که درحال سقوط از چشمانم بود را پاک کرد... .
لبخندی به رویم زد و گفت:
- من هستم! با تنهایی خداحافظی کن.
دستانم را میان دست‌های گرمش گرفت!
یخ‌بندان از گرمای وجودش در حال فروپاشی بود.
تو آمدی و من از آن روز تا به امروز دیگر تنهایی را حس نکردم!

 

[Viŏlet]

•| بسم رب القلم |•
آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
***
قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"
پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد دل‌نوشته بدهید. توجه داشته باشید که دل‌نوشته‌های تگ‌دار نقد...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ترنم واژه ها]

تو آمدی و مانند رنگ آبی عمل کردی!
آرامش را با کلمات به درونم تزریق کردی،
اری، تک به تک کلمات که بر زبان می‌رانی آسوده‌ام می‌کند؛
ماننده آسمان آبی روز که ساعت‌ها می‌شود
خیره‌اش شد و قلب را آرام کرد.
همان آرامشی هستی که اطرافم مدت‌ها دنبال‌اش جست‌جو می‌کردم.
آرامش وجودت را دگر چگونه توصیف کنم؟

 

[ترنم واژه ها]

تو بودی من بودم و دریای آبی، که روی‌اش یخ‌بندان پوشانده بود!
یخ‌بندانی درحال فروپاشی... .
نفس‌ات را باز دم بیرون رها کردی و صدایت در گوش‌ام طنین انداخت:
- هرچه شد خوب یا بد به من بگو!
پیش زمین صدایت، صدای ترک خوردن یخ‌ها بود.
گرمای حمایت گونه آوایت انگار بر آن‌ها هم تاثیر گذاشت
... .

 

[ترنم واژه ها]

نگاهم را به موج‌های آبی پی‌درپی که از لابه لای تک‌های پراکنده یخ‌های سفید کدر رنگ با شتاب به بیرون پرتاپ می‌شدند سوق دادم... آن‌قدر ادامه پیدا کرد که دیگر یخی نماند و تنها آرامش تمام‌اش را فرا گرفت!
آری آن یخ‌بندان قلب من بود؛ با گرمای وجود آبی تو یخ‌ها فروپاشیدن.

 

[ترنم واژه ها]

میان آسمان آبی و تو، فرقی نیست!
باران را می‌بینی که از آسمان جاریست و اشک‌های مرا پنهان می‌کند؟!
درست مانند تو وقتی اشک‌هایم جاری می‌شود
و بی‌درنگ پاک‌شان می‌کنی مبدا کسی ببینت‌شان؛ شاید هم آن مواقعی که می‌گذاری سرم را روی شانه‌ات بگذارم و پنهان از عالمیان بگریم.
در آخر حس سبک بودن پس از راه رفتن گریستن ساعت‌ها زیر باران را به من القا می‌کنی... .
دقیقا همان حس آرامش!

 

[ترنم واژه ها]

خیره‌ی نیلوفرهای آبی می‌شوم که پس از فروپاشی یخ‌بندان پدیدار شده‌اند.
- شباهت میانتان شگفت انگیز است ! نیلوفرها را می‌گویم!
تخس تر از هربار آبی‌رنگ‌ها را که شبیهت می‌نامم می‌گویی:
- نه؛ چیزی شبیه به من نیست!
- شبیه آن‌ها هستی! آن‌ها نیلوفرآبی هستند؛ خاص و کم‌یاب‌تر از شبدر سه برگ. به طور شگفت‌انگیز و معجزه آسا شفا دهنده هرچیزی در تمامی نسل‌های بشریت!
نگاهم را به نیلوفرها سوق می‌دهم. واقعا خیره کننده هستند به اندازه تو!