در حال تایپ رمان پرنسس سه قلمرو | سایه‌ی ماه کاربر انجمن یک رمان

سایه ی ماه · 21/11/25

کد رمان: 5719
ناظر: @Viŏlet

خلاصه:
وانیا، میترا، ویترا و برلا، چهار دوستی که تازه با هم در روستای پدربزرگ وانیا اشنا می‌شدند.
آنها از سر کنجکاوی وارد زیر زمین خانه پدربزرگ وانیا می‌شدند. در آنجا با کتابی عجیب برخورد می‌کند، اما این کتاب، یک کتاب معمولی نیست... این کتاب کلید، دروازه‌ایی به شگفتی‌ست... جایی دنیا انسان‌ها را به دنیای موجودات جادویی وصل می‌کند... .

MAEIN · 21/11/25

«به نام داعیه‌ی سر متن‌ها»

نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین جامع تایپ رمان

آموزش قرار دادن رمان را در تاپیک زیر دنبال کنید.
نحوه‌ی قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران

و برای پرسش سوالات و اشکالات خود در رابطه با رمان به لینک زیر...

سایه ی ماه · 21/11/25

نبرد داشت وحشتناک تر از قبل می شد. هر کسی که داد می‌زد و حمله می‌کرد، انگار داشت کل دنیا را می‌لرزاند. موجودای عجیب و غریب، انگار مستقیم از یه فیلم ترسناک خفن آمده بودند بیرون! پرنده‌های غول‌پیکر هم بالا سر ما چرخ می‌زدند، دیدنشان واقعاً آدم را سِر می‌کرد. ولی خب، وقت ترسیدن نبود، عمراً!
پریدم روی نوکِ بلندترین صخره کوه. از اون بالا همه چی معلوم بود، انگار یه نقشه سه‌بعدی بود جلوی چشمم. نیروی توی وجودم مثل یه دریای طوفانی شده بود که داشت از من می‌زد بیرون. زیر پاهام، خطوط انرژی قاطی پاطی شده بودند و یه دایره خیلی بزرگ درست کرده بودند. یه جور طلسم بود که انگار یه نفر ولش کرده بود و رفته بود!
دیگه وقت بازی نبود. دست‌هایم را مشت کردم، اما بعد سریع باز کردم و انگشتانم را به سمت دایره در هم...

سایه ی ماه · 22/11/25

مکث کرد، ادامه داد:
برلا: پدربزرگت با پدربزرگم، پسرعمو هستند. من بیست و سه سالمه... برلا هستم!
وانیا: چه جالب! منم وانیا هستم، تازه بیست و سه سالم شده... از دیدنت خیلی خوشحال شدم!
برلا: منم همینطور واینا!
پدربزرگ، صداشو صاف کرد و گفت:
پدربزرگ: خانوما... آشنایی و دوستی بذارید برای بعد... الان بیاید کمک... وسایلا رو ببریم توی خونه. نکنه می‌خواید منه پیرمرد همه این‌ها و ببرم؟!
به پدربزرگ، کمک کردیم... همه وسایل رو جابه‌جا. کردیم... البته خونه کاملاً تمیز بود وسایل دست نخورده داشت... خیلی خوشحالم که زودتر از بقیه اومدم... ارسام بفهمه دوست پیدا کردم، حتماً حرصش میگیره... حتی برلا اتاق و برام آماده کرده بود... اون بهم گفت که شنیده بود پدربزرگ با خانوادش قراره بیاد.
به اتاق نگاهی انداختم! اتاق...

سایه ی ماه · 23/11/25

این صدا! صدای یه دختر بود. اطراف و نگاه کردم، جز من هیچ کس توی جاده نبود... لاریسا کیه؟ نکنه این جنگل روحی چیزی داشته باشه؟ یاد خوابم افتادم... جاده‌ایی که از نظرم زیبا بود الان خیلی ترسناک شده بود.با آخرین سرعتم به سمت روستا حرکت کردم.
وقتی رسیدم پیچ رو دادم دست پدربزرگ، بهتر بود یه نگاه کلی به خونه می‌نداختم. شروع کردم به بررسی کردن خونه. یک دفعه چشمم خورد به کف اتاق. انگار این تخته کمی از بقیه جدا شده بود. رفتم سمتش روی زمین زانو زدم و با دقت نگاهش کردم. یه دستگیره کوچیک داشت که بهش زنجیر وصل بود همین موقعه دخترا هم اومدن.
میترا: کجا شدی دختر؟ کارت خیلی طول کشید!
برلا: چرا اینجا نشستی وانیا!
برگشتم به دخترا نگاه کردم. همزمان با دستم اشاره به کف اتاق کردم.
وانیا: بچه‌ها! اینجا یه...

سایه ی ماه · 25/11/25

وبیاترا: ایول همیشه حق با منه... خواهر یاد بگیر!
میترا: ساکت بابا، تا ازت تعریف میکنن پررو میشی!
ویترا: من حرف میزنم، هرکی تحمل نمی کنه بره!
وانیا: بسه دیگه. ببینید هیچ کس عکس به این بزرگی اونم الکی فتوشاپ نمی کنه تازه من توی جنگل!
برلا: توی جنگل چی؟!
دیدم ترسیده سریع ادامه حرفم و عوض کردم.
وانیا: هیچی جنگل قشنگه!
برلا: این دفعه با هم میریم!
وتیرا: اگه اون دوچرخه کهکشانی تو بدی منم هستم!
میترا: ویترا زشته!
وانیا: اشکالی نداره میترا... خوشحال میشم بدم بهش!
ناگهان صدای، آخ گفتن برلا، بلند شد. بعد یهویی جیغ زد کنار کمد کتاب ایستاده بود و به پایین زل زده بود.
ویترا: چته؛ زهر ترک شدم دختر. چرا خشکت زده!
بدون اینکه توجهی به ما بکنه خم شد و کتابی که زمین افتاده بود و برداشت.
وانیا: چی شد یه...

سایه ی ماه · 28/11/25

لای شیشه پنجره، اتاقم. یه چوب گذاشتم تا بسته نشه، کمی دیده بشه. رفتم سمت اتاق برلا پشت در ایستادم و تق‌تق به در ضربه زدم.
وانیا: برلا منم میتونم بیام؟!
برلا صداش بلند شد.
برلا: اره عزیزم راحت باش!
در و باز کردم و وارد اتاق شدم. سریع رفتم سر اصل مطلب باید ببینم توی اتاقش است یا نه.
وانیا: پنجره اتاقم بسته نمیشه. پدربزرگ هم رفته بیرون، یه نگاهی میندازی؟!
برلا سرشو تکون داد و رفت از اتاق بیرون وانمود کردم پشت سرش دارم میرم، ولی تا از اتاق خارج شد برگشتم توی اتاقش همه جا رو تندتند، گشتم ولی نبود.
صدای برلا دوباره بلند شد.
برلا: بیا درست شد!
سریع رفتم پیشش ازش تشکر کردم. برلا رفت از اتاقم بیرون شاید دوباره توی زیرزمین باشه. با این فکر دوباره با کلی استرس و ترس، رفتم، نگاهی انداختم ولی...

سایه ی ماه · 9/12/25

همه یک صدا، گفتیم:
- نـه!
از این هماهنگی دخترا خندم گرفت، دوباره همون صدا.
- لاریسا! تو کجایی؟ کمک!
صدا از داخل جنگل میومد، درست سمت چپ. چند قدم برداشتم، نه تند، نه خیلی آروم، مثل راه رفتن.
برلا: کجا میری وانیا؟
وانیا: برم ببینم کیه؟
میترا: کیو ببینی؟ کجا می‌خوایی بری؟
وانیا: اون صدا، کمک می‌خواست!
ویترا: کدوم صدا؟ دیونه شدی دختر، توهم زدی هیچ صدایی نیومده، فقط ما اینجا گیر افتادیم!
برگشتم کیفم رو از توی ماشین برداشتم، همزمان که قدم برمی‌داشتم به طرف صدا، گفتم:
وانیا: من که شک دارم، من رفتم می‌خوام کمکش کنم!
من جلو بودم و بچها پشت سرم. ترسیده بودم، ولی مهم نبود. دسته کیف و محکم گرفتم، هرچی بیشتر جلو می رفتم، صدا بیشتر می شد. تا جایی که یه دفعه صدا قطع شد.
وانیا: دیگه صدایی نیست...

سایه ی ماه · 27/12/25

یک لحظه، سکوت کرد. دوباره گفت:
ویترا: یک چیزی پیدا کردم، کمی جلوتر، یک قصر شیشه ایی دیدم!
اینقدر باحال گفت، که کم مونده بود... باور کنم.
وانیا: اخه احمق جون، قصرشیشه ایی، از کجا اوردی!
ویترا: بیا خودت ببین، اگه حرفم رو باور نمی کنی!
میترا: بریم ببینیم... به این هم یکم بخندیم!
وتیرا راه افتاد... ماهم پشت سرش حرکت کردیم... یک راه خاکی که اطرافش جنگل بود، درست مثل روستای بهاران. اما هیچ شباهتی نداشت... تیکه های کریستال از دل زمین سر باز کرده بودند... مثل گلی که از خاک در میاید. اخه مگه میشد این همه کریستال اون هم اینجوری؟
ویترا: میگم، یکی از اینا رو بردارم... پولدار میشم!
وانیا: نه. بهشون دست نزن... اینجا خیلی عجیبه!
بالاخره... بعد کمی راه رفتن، رسیدیم به جایی که ویترا می...

سایه ی ماه · 28/12/25

ــ از کدام قلمرو هستید!
وانیا: قلمرو دیگه چیه؟ خانوم نمیدونم چی صدات کنم... به زبون ما هم که حرف میزنی، منم که عربی حرف نمیزنم شما نفهمی... ای بابا، اصلا خودمون نمیدونیم که چرا اینجا گیر افتادیم!
داد زد: ــ سرباز ها... بیاید دستگیرشون کنید، این غریبه ها را پیش ملکه ببرید!
چند تا سرباز، که همون نزدیکی ایستاده بودند، اومدند و ما رو گرفتند... دخترها، هرکدوم ترسیده بودند، اما وتیرا با اینکه ترسیده بود بازم حرف میزد... دقیقاً انگار این ویژگیش مثل من بود، که وقتی میترسید زیاد حرف میزد نه اینکه ساکت بشه.
ویترا: ولم کنید، مگه نون ازتون دزدیدیم؟ کثافت دست به خواهرم نزن... دوستانم رو ول کنید!
بزور مجبورمون کردند تا حرکت کنیم... یه محوطه بزرگ بود که کفش از کریستال بود... تیکه هایی کریستال روی...

در حال تایپ رمان پرنسس سه قلمرو | سایه‌ی ماه کاربر انجمن یک رمان

گزینه‌های بیشتر

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

MAEIN

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

سایه ی ماه

امضا : سایه ی ماه

موضوعات مشابه

کاربران بازدید کننده از موضوع (تعداد: 10)

کاربران در حال مشاهده موضوع (تعداد: 0, کاربر: 0, مهمان: 0)