دلنوشته مجموعه دلنوشته‌های آنچه رُزِ آبی نمی‌دانست! | ف.سین کاربر انجمن یک رمان

F.Śin · 12/4/26

به‌نامِ او

نام مجموعه: آنچه رُزِ آبی نمی‌دانست!
نام نویسنده: ف.سین(F.śin) کاربر انجمن یک رمان

مقدمه:
برای تو می‌نویسم رُزِ آبی،
برای تو که در چشم‌هایت، سِری نهان است و در قلبت، رازی پنهان.
تو یک قصّه‌ی نیمه‌تمامی که نویسنده‌‌ای آن را در بالاترین قفسه‌ی کتاب‌خانه‌اش جای داده است!
و تو شبیهِ نخستین اثرِ هنرمندی بی‌اعتماد به‌نفس،
زیرِ پارچه‌ای تیره‌رنگ مخفی شده و پذیرای نگاهِ خیره‌ی تماشاگری نبوده‌ای!
برای تو می‌نویسم که اکنون، بار و بندیل می‌بندی تا عازمِ سفری دور و دراز به ناکجا شوی!
و تنها خداست که می‌داند قطارَت در کدام ایستگاهِ کدام...

Eccedentesiast · 12/4/26

•| بسم رب القلم |•
آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
***
قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"
پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد دل‌نوشته بدهید. توجه داشته...

F.Śin · 13/4/26

***
رُز آبی عزیز،
حالا که تصمیم گرفته‌ام برایت بنویسم، واژه‌ها ته کشیده‌اند. در عوض، تا دلت بخواهد، چشم‌ها لبریزند.
سال‌هاست که فکر کردن به تو، ممنوعه است. تو را در انتهایی‌ترین اتاقِ پایین‌ترین طبقه‌ی ذهن، حبس کرده بودم.
و به من حق بده!
به من حق بده که نخواهم کلید بیندازم بر قفلِ تاریک‌ترین بخش زندگی‌ام!
ساعت‌هاست واژه‌ها را جابه‌جا می‌کنم و سؤالی پسِ ذهنم چرخ می‌خورد؛
کدام آدمِ عاقلی‌ست که آخرین کبریتِ روشن -تنها شانس زندگی‌اش- را با دست‌های خودش خاموش می‌کند؟
و من فکر می‌کنم این جهان، آدم‌های عاقل اندکی دارد!
یکی «کبریت» را در شرط‌بندی،
یکی‌شان در مسابقه،
یکی در رشته‌ای که به...

F.Śin · 20/4/26

***
رز آبی من،
اگر توان داشتم، تو را بیرون می‌کشیدم... .
تو،
درون صندوقی که ریشه‌های درختی کهن‌سال، آن را در آغوش گرفته‌اند، همچنان نفس می‌کشی.
و دردناک است،
زنده به گور کردنِ بخشی از خودت که روزی دوستش داشتی!
دردناک‌تر، بیرون کشیدنِ بخشی‌ست که با نسخه‌ی کنونی‌ات، فاصله‌ای ما‌ورایی دارد!
کاش ذهنی باز و قلبی دلیر داشتم،
و شجاعت باز کردن آن صندوق را!

این را هم می‌دانم... .
می‌دانم که لازمه‌ی یک شروع دوباره،
آشکار کردنِ رازهاست؛
چنان‌که پرده‌ای میانِ تو و خودت نباشد.

رُز،
می‌خواهم نقاشی‌ات کنم،
بخوانمت،
بنویسمت،
اجرایت کنم
و برای هیچ‌کدام، توانی...

F.Śin · 13/5/26

***
رُز آبی،
آن‌چه آدمی را باارزش می‌کند،
خاطره‌هایی‌ست که در ذهن جای داده است.

خاطره‌ها... .
خاطره‌ها که گاه جای هوا، تنفس‌شان می‌کنیم.
گاه شبیهِ بذر، می‌کاریمشان.
خاطره‌ها که به‌مثالِ نور می‌مانند،
آن‌جا که تاریکیِ واقعیت، می‌ترساندَت.

و این، خاطره‌‌ است که مرزِ واقعیت و خیال را می‌کاهَد؛
گذشته را به آینده پیوند می‌دهد و زمانِ حال را قابل تحمل‌تر می‌کند.

رُز من،
چه می‌شود که برخی خاطره‌ها،
دست بر گلویت می‌نهند، هوا را از تو می‌گیرند و قصد دارند خفه‌ات کنند؟
کدامِ تکه‌ی پازلِ زندگی...

دلنوشته مجموعه دلنوشته‌های آنچه رُزِ آبی نمی‌دانست! | ف.سین کاربر انجمن یک رمان

F.Śin

امضا : F.Śin

Eccedentesiast

امضا : Eccedentesiast

F.Śin

امضا : F.Śin

F.Śin

امضا : F.Śin

F.Śin

امضا : F.Śin

موضوعات مشابه