در حال تایپ رمان آس مرگ | مائده رنجبری کاربر انجمن یک رمان

[مائده رنجبری]

نام رمان:

آس مرگ

نام نویسنده:

مائده رنجبری

ژانر رمان:

عاشقانه، مافیایی، جنایی، معمایی

کد رمان: 5789
ناظر رمان: @Kayhan
خلاصه:
زیرنظر سازمان مواد مخدر رقابت هایی گروهی جریان دارد و در بازی سالانه تیم ضعیف حذف و تازه واردانی جایگزین میشوند. از دومین گروهک خائنانی شناسایی و اعضایی جدید، جای آنها را میگیرند. هاله در میان اعضای جدید گروهکشان با دشمنی قدیمی روبه رو شده و این رویارویی آغازدشمنی، رازهای گذشته و رقابت هایی مرگبار است.

 

[M A H D I S]

«به نام داعیه‌ی سر متن‌ها»

نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین جامع تایپ رمان

آموزش قرار دادن رمان را در تاپیک زیر دنبال کنید.
نحوه‌ی قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران

و برای پرسش سوالات و اشکالات خود در رابطه با رمان به لینک زیر مراجعه...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[مائده رنجبری]

پا روی پا انداختم و بی‌توجه به سوزش چشمانم هم‌چنان پلک نزدم تا ارتباط چشمی‌مان برقرار بماند.
با چهره‌ای خنثی و خونسرد مقابلم نشسته و بی‌محابا به چشمانم زل زده بود؛ البته با وجود حفظ ظاهر ماهرانه‌اش باز هم می‌توانستم وحشت پنهان در پس نگاهش را ببینم!
به گمانم ترس و وحشت دیگران در این دنیا، تنها چیزی بود که هیچ‌گاه از دید من پنهان نمی‌ماند!
ناخوداگاه پوزخند محوی بخاطر سناریو‌هایی که پست سر هم در ذهنم ردیف می‌شدند، کنج لبم نشست.
_می‌دونی من تو این اتاق چیکارا می‌کنم سیما جون؟
با قهقهه کوتاهی که میانش تمسخری آشکارا خوابیده بود پاسخ داد:
_شنیدم خیانتکارا و جاسوسارو می‌کشی!
نگاهم را روی قفسه‌های سلاح‌هایی گوناگون که هر پنج دیوار اتاق را احاطه کرده بودند چرخاندم. از روی کاناپه بلند شده و با پشت...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[مائده رنجبری]

دست به جیب شده و خونسردانه پاشنه بوت محبوب زرشکی رنگم را روی دست دراز شده‌اش گذاشتم. جیغ لبریز از دردی کشید و با دست خونین دیگرش به پایم چنگ انداخت تا برش دارم.
_از اولم ازت خوشم نمی‌اومد و دنبال یه اتو بودم، باید خیلی محتاط‌تر عمل می‌کردی!
چهره خیس از اشکش را بالا آورد و با التماس نگاهم کرد؛ اما من بی‌توجه چانه‌ام را بالا داده و با تحقیر به چشمانش خیره شدم.
از این که کسی از بالا نگاهش کند متنفر بود و چه خوب که پرهام این را به من گفته بود!
_من...کاری نکردم.
وقتی دیدم نفسش از زور هق هق بالا نمی آید پاشنه‌ام را از روی دستش برداشته و پاسخ دادم:
_آره خب لابد من بودم که اطلاعات و کپی و واسه یه آدرس اینترنتی ناشناس می فرستادم!
با عجز تلاش کرد نیم خیز شود؛ اما من از بس مهربان بودم که اجازه این...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.