- تاریخ ثبتنام
- 4/8/21
- ارسالیها
- 6,726
- پسندها
- 44,160
- امتیازها
- 88,276
- مدالها
- 83
- سن
- 17
دفتر خاطرات نویسندگان دفتر خاطرات نویسندگان | کاربر برهون
- نویسنده موضوع setayesh
- تاریخ شروع
- پاسخها 3
- بازدیدها 33
- کاربران تگ شده هیچ
- تاریخ ثبتنام
- 30/9/25
- ارسالیها
- 190
- پسندها
- 2,225
- امتیازها
- 11,673
- مدالها
- 8
به کارلایل عزیز!
روزی که اولین بار قلمم رو روی کاغذ به حرکت درآوردم یادم میاد. اولین داستان کوتاهی که نوشتم در مورد خودم بود. در مورد یک زندگی هیجان انگیز و فانتزیهایی که حالا کاملاً برام بچگونه به نظر میرسن. همون طور که بسیاری از اتفاقات روزمره برام خسته کننده هستن.
وقتی برای اون شخص داستانم رو خوندم اولین جرقه ترقی و امید در زندگی مزخرفم شروع شد. نمیدونی کارلایل که چطور چشمهام درخشان شد. هنوز هم براش هر چیزی که مینویسم رو میخونم و هنوز اون رو همراهم دارم اما تو کجا هستی؟ چه زمان میتونم برای تو نوشتههام رو بخونم کارلایل عزیز؟!
در هر صورت نوشتن اونطور که فکر میکردم نبود. گاهی به خاطر کندی دستم توی نوشتن بهم میریختم و دلم میخواست به زمین و زمان فحش بدم.
گاهی به اولین نوشتههام...
روزی که اولین بار قلمم رو روی کاغذ به حرکت درآوردم یادم میاد. اولین داستان کوتاهی که نوشتم در مورد خودم بود. در مورد یک زندگی هیجان انگیز و فانتزیهایی که حالا کاملاً برام بچگونه به نظر میرسن. همون طور که بسیاری از اتفاقات روزمره برام خسته کننده هستن.
وقتی برای اون شخص داستانم رو خوندم اولین جرقه ترقی و امید در زندگی مزخرفم شروع شد. نمیدونی کارلایل که چطور چشمهام درخشان شد. هنوز هم براش هر چیزی که مینویسم رو میخونم و هنوز اون رو همراهم دارم اما تو کجا هستی؟ چه زمان میتونم برای تو نوشتههام رو بخونم کارلایل عزیز؟!
در هر صورت نوشتن اونطور که فکر میکردم نبود. گاهی به خاطر کندی دستم توی نوشتن بهم میریختم و دلم میخواست به زمین و زمان فحش بدم.
گاهی به اولین نوشتههام...
آخرین ویرایش
- تاریخ ثبتنام
- 30/9/25
- ارسالیها
- 190
- پسندها
- 2,225
- امتیازها
- 11,673
- مدالها
- 8
به کارلایل عزیز!
گاهی در برابر کلمات کم میآورم. حتی زمانی که قصد دارم برای تو بنویسم. گاهی احساس میکنم که برای نوشتن یک صحنه از ماجرایی که در ذهن دارم چقدر باید کلمه به کار ببرم و گاهی احساس میکنم که این انسانیت من را محدود میکند... .
محدود میکند به زمان، به کلمات کوتاه، به توصیفات کم و چقدر برخی لحظات باید زود گذر باشند در حالی که آن اتفاقات کوچک کارمایی بزرگ دارند که انتظار شخصیتهای رمانم را میکشند.
این روزها داستان نویسی را رها کردهام. زیرا هیچگاه در کوتاه نویسی احساس برتری نمیکردم. (هرچند که در رمان نویسی هم چندان ادعای برتری ندارم!) زندگی من به سادگی در میان کلماتِ ذهنم خلاصه میشود و در انتها به تو میرسد.
کارلایل عزیز، قصد ندارم که بارها در این نامه اسمت را بیاورم اما...
گاهی در برابر کلمات کم میآورم. حتی زمانی که قصد دارم برای تو بنویسم. گاهی احساس میکنم که برای نوشتن یک صحنه از ماجرایی که در ذهن دارم چقدر باید کلمه به کار ببرم و گاهی احساس میکنم که این انسانیت من را محدود میکند... .
محدود میکند به زمان، به کلمات کوتاه، به توصیفات کم و چقدر برخی لحظات باید زود گذر باشند در حالی که آن اتفاقات کوچک کارمایی بزرگ دارند که انتظار شخصیتهای رمانم را میکشند.
این روزها داستان نویسی را رها کردهام. زیرا هیچگاه در کوتاه نویسی احساس برتری نمیکردم. (هرچند که در رمان نویسی هم چندان ادعای برتری ندارم!) زندگی من به سادگی در میان کلماتِ ذهنم خلاصه میشود و در انتها به تو میرسد.
کارلایل عزیز، قصد ندارم که بارها در این نامه اسمت را بیاورم اما...
- تاریخ ثبتنام
- 30/9/25
- ارسالیها
- 190
- پسندها
- 2,225
- امتیازها
- 11,673
- مدالها
- 8
به کارلایل عزیز!
امروز در نوشتن برایت بسیار تردید داشتم. ذهنم آشفته و خسته بود، اما لبخند تو لحظهای از مقابل چشمانم کنار نمیرفت. آنگاه که لبخندت را دیدم احساس کردم که قلبم برای لحظهای نتپید.
دلم میخواهد به خودم پوزخند بزنم که به وجودم اجازه چنین خیال پردازیهایی را دادهام.
کلمات امروز برایم سنگین هستند؛ مانند گذشته که هر گاه به صفحه سفید خیره میشدم ذهنم خالی که کلمات و معانی شد.
بارها متنهایم را از بین بردم و برخی را به دست فراموشی سپردم، اما کارلایل عزیز؛ باز هم نوشتم.
هر چقدر سعی کردم از این هنر دوری کنم نتوانستم گویا وجودم به وصف و توصیفات گره خورده بود. همیشه در این عرصه راهی برای بازگشت وجود داشت.
حتی زمانی که سالها تلاشم در یک اشتباه تباه شد و مانند ذرهای پوچ از جهان از...
امروز در نوشتن برایت بسیار تردید داشتم. ذهنم آشفته و خسته بود، اما لبخند تو لحظهای از مقابل چشمانم کنار نمیرفت. آنگاه که لبخندت را دیدم احساس کردم که قلبم برای لحظهای نتپید.
دلم میخواهد به خودم پوزخند بزنم که به وجودم اجازه چنین خیال پردازیهایی را دادهام.
کلمات امروز برایم سنگین هستند؛ مانند گذشته که هر گاه به صفحه سفید خیره میشدم ذهنم خالی که کلمات و معانی شد.
بارها متنهایم را از بین بردم و برخی را به دست فراموشی سپردم، اما کارلایل عزیز؛ باز هم نوشتم.
هر چقدر سعی کردم از این هنر دوری کنم نتوانستم گویا وجودم به وصف و توصیفات گره خورده بود. همیشه در این عرصه راهی برای بازگشت وجود داشت.
حتی زمانی که سالها تلاشم در یک اشتباه تباه شد و مانند ذرهای پوچ از جهان از...
آخرین ویرایش
موضوعات مشابه
دفتر خاطرات نویسندگان
دفتر خاطرات ابوالفضل حیدری | اختصاصی انجمن یک رمان